دارد « 1 » . وعلّامهء دوران وفاضل كامل حلّى - عليه الرحمه - در كتاب « نهجالحق » در باب ترك نماز ايشان و عذر آوردن در آنچه خود ديده وشنيده ايراد نموده « 2 » . و بايد دانست كه ترك نماز وجملهء فرائض و حلال داشتن جميع معاصى ؛ دينِ مجموع طوايف صوفيه است ، چنان كه شيخ مفيد - نوّراللَّه مرقده - و غير او از علماى شيعه بيان نمودهاند « 3 » ، وحديث نيز دلالت بر آن دارد ، لكن بعضى از فرقهء صوفيه اظهار آن كنند ، و بعضى آن را پنهان دارند ، واكثر ايشان به عمل كردن به فرائض و اظهار عبادت وزهادت ؛ مردم نادان و سفيه را فريب دهند . و بعضى از ايشان چون واصليه وملامتيه ، وتسليميّه ارتكاب محرّمات را به ظاهر مستحسن دارند ، و بعضى ظاهر گردانيدن آن را قبيح شمارند . وطايفهء واصليه مىگويند كه اگر بر يكى از ما شهوت غالب شود وخواهد كه با ديگرى مجامعت كند ، و آن شخص امتناع نمايد ، و اصل نباشد بلكه كافر باشد ، و اگر آن كس كه خواهند با او مجامعت كنند اجابت كند ، خواه مرد باشد وخواه زن ، به درجهء ولايت رسد ، و از اولياى عظيم القدر شود ، وگويند رابعه وجمعى غير او از زنان بودند كه به واسطهء برآوردن حاجت واصلان به مرتبهء ولايت رسيدند ، مزخرفاتى كه اين گروه مىگويند بسيار است ، ودليل بر كفر وزندقهء ايشان بىشمار ، اگر همه را ذكر كنيم باعث ملال گردد « 4 » .
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 466
( 2 ) نهج الحق علّامهء حلّى : 58 ، الانوار النّعمانيه : 2 / 282 ، حديقة الشيعه : 577
( 3 ) حديقة الشيعه : 577 ( نقل از شيخ مفيد رحمه الله )
( 4 ) حديقة الشيعه : 577 و 578 ، تبصرة العوام : 49