تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 478

مساهمون:

ص٤٧٨
اتحاديه متميّز گرديده‌اند . از جمله آن است كه گويند كه : نماز و روزه و حج وسائر احكام شرعيه را از آن جهت وضع كرده‌اند كه آدمى به اين تهذيب اخلاق نمايند ، و چون ما تهذيب اخلاق نموده‌ايم و به خدا و اصل شده‌ايم تكاليف شرعيه از ما برخاسته وواجبات از ما ساقط ، ومحرّمات بر ما حلال گشته ، و هر كه به اين مقام عالى رسيد هرچه به او رسد و از او صادر شود - از خمر نوشيدن ، وچرس وبنگ و زنا و لواط ، و دزدى وقمار و غير آن - هيچكس را بر او اعتراض نرسد ، بلكه از او نيكو باشد . و اگر خواهد با مادر و خواهر و پسر و دختر خود وطى كند او را حلال باشد ، و اگر با پسران ودختران وزنانِ مردمان مقاربت كند از او فيضها به آنها رسد ، و اگر كسى را بر خود افكند او را روا باشد ، بلى هرگاه مفتى ايشان مثل ملّا ميرزا جان شيرازى « 1 » كسى باشد كه گويد به نفس ناطقه چه زيان رسد ؟ چون ايشان اينها نكنند و اين هرزه‌ها نگويند « 2 » ؟ ملّاى روم در خطبه‌اى از خطبه‌هاى خود مىگويد كه : چون حقيقت حاصل شود شريعت باطل شود « 3 » وحكايت ملاقات شمس تبريزى با او و دختر و پسر خود را از براى شمس بردن و به جهت او شراب خريدن و بر دوش كشيدن ؛ كه جامى در كتاب « نفحات الانس » نقل كرده شهرت تمام
هامش
( 1 ) حبيب اللَّه عبداللَّه العلوى الدهلوى مشهور به « ميرزا شيرازى » كه معاصر مرحوم محقق دوانى است و در سال 994 هجرى قمرى فوت نموده است ، كتبى دارد از آن جمله « شرح حكمة العين » و حاشيه بر « شرح تجريد الإعتقاد » ( 2 ) حديقه الشيعه : 577 ( 3 ) مثنوى : 5 / 1 ( ديباچه )