بر او . و در كتاب « بحارالانوار » مذكور است كه چون محمّد بن سليمان خواست كه عبدالكريم بن ابى العوجاء زنديق را بكشد وامر به قتل او نمود ، وعبدالكريم به يقين دانست كه او را مىكشند ، گفت : به خدا قسم حالا كه مرا مىكشيد بدانيد كه من چهار هزار حديث وضع كردهام ، كه در آنها حلال را حرام و حرام را حلال ساختهام ، و روز صوم شما را روز فطر ، و روز فطر شما را روز صوم نمودهام ، بعد از آن او را گردن زدند « 1 » . وفاضل نسّائى گفته است كه : كذّابون معروفون به وضع وجعل حديث بر رسول خدا صلى الله عليه و آله چهار نفرند : ابن ابى يحيى در مدينه ، وواقدى در بغداد ، ومقاتل بن سليمان در خراسان ، ومحمّد بن سعيد - معروف به مصلوب - در شام ، و از جملهء كذّابونِ وضّاعون احمد بن عبداللَّه جويبارى است ، ومحمّد بن عكاشه كرمانى ، ومحمّد بن تميم فاريابى ، زياده بر ده هزار حديث وضع نمود ، و از آن جمله است وهب بن وهب قرشى ، ومحمّد بن سائب كلبى ، وابى داود نخعى ، ومغيرة بن سعيد كرمانى ومأمون بن احمد هروى وغيرهم ، تمام شد كلام نسّائى « 2 » . و روايت شده است كه سعيد بن طريف ديد پسرش را كه مىگريست ، گفت : چرا گريه مىكنى ؟ گفت : معلم مرا زده است ، به معلم گفت : كه به خدا قسم كه معلمان را خوار خواهم كرد ، خبر داد مرا عكرمه از ابن عباس از
هامش
( 1 ) بحارالانوار : 55 / 357 ، ميزان الاعتدال : 2 / 644 ، لسان الميزان : 4 / 61
( 2 ) لآلى المصنوعه : 2 / 473