از ملاحده از كراميه وزنادقه وحشويه در اين ميدان در إغوا وإضلال مؤمنان ممدّ و معين شيطان گشتهاند ، ومتشبّث به ذيول آيات وروايات متشابه شده ، قائل به جسميت خدا وعدم عصمت انبياء واوصياء ، وحليّت تفخيد بلكه لواط - خصوصاً با اولاد كفّار و امثال اينها - گرديدهاند . و در اخبار بسيار وارد است كه قرآن محكم دارد ومتشابه ، وناسخ ومنسوخ ، وخاص وعام ، ومطلق ومقيد . و از حضرات ائمهء معصومين صلوات اللَّه عليهم أجمعين مروى است كه فرمودهاند : « احاديث محكمى دارند مثل محكم قرآن ، ومتشابهى دارند مثل متشابه قرآن ، و همچنين ناسخ ومنسوخ وعام وخاص ومطلق ومقيد دارند » « 1 » . [
جعل حديث وجاعلين آن
] بلكه در اخبار احاديث دروغ ومجعول و وارد بر سبيل تقيه بسيار است ، و در خبر متواتر از سيد انبياء به الفاظ مختلفه متقاربة المعنى مروى است كه :
« قد كثرت القالة علىّ ، ألا فمن كذب علىّ متعمّداً فيتبوّء مقعده من النار » « 2 » ، يعنى : به تحقيق كه بسيار شدهاند دروغگويان برمن ، آگاه باشيد كه هركه عمداً بر من دروغ بندد پس بايد كه در جهنم جاى خود را مهيّا سازد وداند . و از بعضى از ائمه عليهم السلام مروى است كه فرموده : « إنّ لكل رجل منّا رجلًا يكذب عليه » « 3 » يعنى : از براى هر يك از امامان كسى هست كه دروغ مىبندند
هامش
( 1 ) كافى : 1 / 62 ، خصال شيخ صدوق : 1 / 255 حديث 131
( 2 ) كافى : 1 / 62
( 3 ) بحارالانوار : 2 / 217 و 218