از فراش ، و به تحليل از رحيل » . و ديگر ، آيهء شريفهء ( وَسَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً ) « 1 » در سورهء هل اتى ، يعنى : بياشاميد ايشان را شرابى پاك پاك كننده ، پس شيخ طبرسى در « جوامع » فرموده : وقيل يطهرّهم من كل شيء سوى اللَّه « 2 » . و در مجمع البيان زياد كرده است كه : اذ لا طهارة لمن تدنس بشيء من الاكوان الّا باللَّه ، ورووه عن جعفر بن محمد عليهما السلام « 3 » . يعنى : و بعضى گفتهاند كه معنى آيه آن است كه : پاك مىسازد ايشان را از غير خدا ، زيراكه پاكى نيست از براى كسانى كه پليد شوند به چيزى از اكوان مگر به خدا ، و روايت كردهاند آن را از جعفر بن محمّد عليهما السلام انتهى . وامّا أخبار ؛ به علاوهء دو خبر مذكور ، وحديث « من عشق فعفّ » كه مكرراً گذشته ، پس يكى آن است كه از « صحيفة الرضا » نقل كردهاند كه : « إنّ للَّه شراباً لأوليائه إذا شربوا سكروا ، وإذا سكروا طربوا ، وإذا طربوا طلبوا ، وإذا طلبوا طابوا ، وإذا طابوا ذابوا ، وإذا ذابوا خلصوا ، وإذا خلصوا وصلوا ، وإذا وصلوا اتّصلوا ، وإذا اتّصلوا لا فرق بينهم و بين حبيبهم » « 4 » . يعنى : به درستى كه از براى حق تعالى شرابى هست از براى اولياءاش كه هرگاه آن را آشاميدند مست مىشوند ، وهرگاه مست شدند وجد مىكنند ، و چون وجد كردند طلب مىنمايند ، و چون طلب نمودند پاكيزه شوند ، و چون
هامش
( 1 ) الدهر ( 76 ) : 21
( 2 ) تفسير جوامع الجامع : 2 / 692
( 3 ) تفسير مجمع البيان : 6 / 151
( 4 ) چنين روايتى در « صحيفه الرضا » وجود ندارد ، صوفيان به دروغ چنين روايتى را به آن كتاب نسبت دادهاند