تعالى آفريد آدم را بر صورت خودش . و ديگر حديث ترمذى است كه ابىذر عقيلى پرسيد از نبى صلى الله عليه و آله أين كان ربنا قبل أن يخلق خلقه ؟ حضرت فرمود : « كان في غمامة و ما فوقه هواء و ما تحته هواء ، و خلق عرشه على الماء » « 1 » يعنى كجا بود پروردگار ما پيش از اينكه خلق را خلق كند ؟ فرموده بود در ابرى نازك كه نه بر سرش هوائى بود و نه در زيرش هوائى ، وآفريد عرش خود را بر آب . و ديگر حديثى است كه روايت كردهاند كه : « در روز قيامت حق تعالى از براى حساب ودادخواهى خلق بر سر عرش نشيند كه به قدر چهار انگشت از عرش بزرگتر باشد » « 2 » يا عرش از او بزرگتر باشد على اختلاف الروايتين . و ديگر ؛ حديثى است كه بعضى از حنابله روايت كردهاند كه : « روز قيامت حضرت فاطمه عليها السلام به پاى عرش الهى رود و دست به قائمهء عرش زند ، وشِكوه از دست يزيد كند و حق تعالى چند ملك از براى احضار يزيد فرستد ، و چون يزيد از دور پيدا شود ، و حضرت فاطمه پشتش به سمت يزيد باشد حق تعالى به چشم خود اشاره به يزيد كند كه از دست فاطمه به زير عرش پناه برد ودرِبستِ خدا نشيند ، و چون فاطمه بر اين حيله مطلع شود شروع به داد وبيداد كند ، و خدا شروع به التماس كند كه از سر تقصير يزيد در گذرد ، وفاطمه قبول نكند ، پس خدا تعرض به فاطمه كند وگويد : پسر تو از من عزيزتر و بهتر نيست ، نمرود به تير زهرآلود ساق پاى مرا زخم كرده و هنوز خوب نشده است و من او را بخشيدم و داخل بهشت گردانيدم ، پس فاطمه بر سبيل انكار
هامش
( 1 ) سنن ترمذى : 5 / 269 حديث 3109
( 2 ) ملل ونحل شهرستانى : 97