إنّ للَّهشراباً صافياً ظاهراً ادّخرها في كنز ربوبيته لأوليائه ، يفجر لهم من ينبوع الصمدية في أنهار المعرفة ، على حاشية بساط الودّ ، سقاهم ذلك في الدنيا على منابر انسه بكأس قدسه على مشاهدة الإيمان ، وفي الآخرة على منابر نوره بكأس قدسه على مشاهدة العيان ، فاستعينوا بالاصول عن المأكول ، وبالمحبوب عن المشروب ، وبالوداد عن المهاد ، وبالتحليل عن الرحيل » . يعنى : به خط شيخ علاء الدولهء سمنانى صوفى يافتهاند كه به اين مضمون نوشته بود كه : از چيزهائى كه از امام اعظم امام جعفر صادق عليه السلام نقل شده است اين است كه در تفسير قول حق تعالى : ( تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنيبٍ ) فرموده كه : هر كه توبه وانابه كرد بينا شد ، وهركه بينا شد عارف گشت ، وهركه عارف گشت طلب كرد ، وهركه طلب كرد يافت ، وهركه يافت و اصل شد ، وهركه و اصل شد متصل شد ، وهركه متصل شد دوست داشت ، وهركه دوست داشت شائق گشت ، وهركه شائق گشت انس گرفت ، وهركه انس گرفت حيران شد ، وهركه حيران شد به وجد آمد ، وهركه به وجد آمد سير كرد ، وهركه سير كرد پريد ، وهركه پريد به زيارت رسيد ، وهركه به زيارت رسيد شراب نوشيد ، وهركه شراب نوشيد مست گرديد . به درستى كه حق تعالى را شرابى است صافِ پاك كه آن را ذخيره كرده است درگنج پروردگارى خود از براى دوستان خود كه روان مىشود از براى آنها از چشمهء صمديت در نهرهاى معرفت بركنارِ بساط دوستى كه آن شراب را به ايشان نوشانيده است در دنيا بر منبرهاى انسش به كاسهء قدسش بر مشاهدهء ايمان ، و در آخرت بر منبرهاى نورش به كاسهء قدسش بر مشاهده عيان ، استعانت جوئيد به وصول از مأكول ، و به محبوب از مشروب ، و به و داد
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 372
مساهمون: محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )
ص٣٧٢