و در سورهء قيامت ( وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ * الَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ) « 1 » . و گذشت ادعاى محيى الدين وبلبانى وبدخشانى به اين كه : دو آيهء شريفهء : ( انَّ الذَّينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ ) « 2 » تا آخر دو آيهء اوّل بقره نازلند در شأن صوفيان با تأويل آن به مذاقشان ، و اين كه پيغمبر آخر الزمان عذابى است از براى ايشان ، به جهت آنكه آن حضرت از اهل بيان است ، وايشان از اهل عيان . و همچنين آيهء شريفهء : ( حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أوُتِىَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ اعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ) « 3 » در سورهء انعام در ترجمه به تأويل اينكه رسل اللَّه مبتداست واللَّه خبر آن است . و ديگر آيهء شريفهء : ( تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ) « 4 » در سورهء ق ، و همچنين آيهء شريفهء : ( وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً ) « 5 » در سورهء دهر ، چنان كه هر دو خواهند آمد . وامّا روايات : پس قول حضرت رسالت صلى الله عليه و آله است در جملهء حديثى :
« حتى يضع الجبّار قدمه في النار » « 6 » و « قلب المؤمن بين أصبعين من أصابع
هامش
( 1 ) القيامة ( 75 ) : 22 و 23
( 2 ) البقره ( 2 ) : 6
( 3 ) الانعام ( 6 ) : 124
( 4 ) سورة ق ( 50 ) : 8
( 5 ) الدهر ( 76 ) : 21
( 6 ) صحيح بخارى : 6 / 173 ، صحيح مسلم : 4 / 2187 حديث 37 ، تفسير طبرى : 26 / 106 ، تفسير درّ المنثور : 7 / 602 ، كنز العمال : 1 / 234 حديث 1171 و 1173 ، ملل ونحل شهرستانى : 97