وگفت : هركه در دنيا دست به نيك مردى بدر كند ، بايد كه آن از خدا يافته بود كه بر كنار دوزخ بايستد به قيامت ، وهركه را خداى تعالى به دوزخ فرستد او دست گيرد و به بهشت برد . وگفت : از خلايق بعضى به كعبه طواف كنند ، و بعضى در آسمان به بيت المعمور ، و بعضى به گِردِ عرش ، و جوان مردان در يگانگى او طواف مىكنند . وگفت : با مصطفى خردمندان و با خداوند بىباكان ، زيراكه او بىباك است وبىباكان را دوست دارد ، وگفت : اين راه راه بىباكان ، و راه ديوانگان و راه مستان است ، با خدا مستى وديوانگى وبىباكى سود دارد . وگفت : آن كس كه نماز كند و روزه دارد به خلق نزديك بود ، و آن كس كه فكرت كند به خدا نزديك بود ، وگفت : كه دوزخ را ديدم ، از حق ندا آمد كه اين جائى است كه خوف همه بدين است . از جاى بجستم و در قعر دوزخ شدم ، گفتم : اين جاى من است ، دوزخ با اهلش به هزيمت شدند ، نتوان گفت كه چه ديدم ، كه اگر بگويم مصطفى صلى الله عليه و آله عتاب كند كه امت را فتنه كردى . وگفت كه : روى به حق كردم وگفتم كه : جان از تو واگرفتهام ؛ جز به تو واندهم ، و چون در گور منكر و نكير مرا از تو پرسند از آنجاها نشينم وحلق وحلقومشان بگيرم ، تا به تو وحبيب تو ايمان نياورند دست برندارم . از وى سؤال كردند از فضيلت مسجد خرقانى ، چيزها در جواب گفت :
از آن جمله اين است كه گفته كه : آن روز كه اين مسجد بكردند من در آمدم وبنشستم ، جبرئيل عليه السلام بيامد وعَلَمى سبز بزد تا به عرش ، و همچنين زده باشد تا به قيامت . وگفت : روزى خداى تعالى به من ندا كرد كه هر آن بنده كه در مسجد تو
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )
ص٢٤٦