گرداند بدان زبانش را ، وبينا گرداند او را به عيبهاى دنيا و به درد و دواى دنيا ، و بيرون برد او را از دنيا سالم به سوى دار السلام كه بهشت باشد » « 1 » . وبدان كه : از جمله حكمتهائى كه به سبب زهد در دل ثابت مىشود رضا به قضاى الهى است ، وتسليم وتفويض امور است به خدا . و از حضرت باقر عليه السلام روايت شده كه : « حضرت رسول صلى الله عليه و آله روزى در سفر سوارى چند به وى رسيدند ، وگفتند : السلام عليك يا رسول اللَّه ! پس آن حضرت به ايشان گفت : شما چه كسانيد ؟ گفتند ما مؤمنانيم ، حضرت فرمود كه : نشان ايمان شما چيست ؟ گفتند : كه رضا به قضاى خدا وتسليم امر خدا وتفويض امر به خدا ، - پس حضرت رسول گفت كه : ايشان علما وحكمااند ، و نزديك است كه از حكمت ، انبياء باشند ، پس حضرت به ايشان فرمود كه اگر راست مىگويند پس بنا مكنيد جائى را كه در آن ساكن نشويد ، وجمع منمائيد چيزى را كه آن نخوريد ، وبترسيد از خدائى كه بازگشت شما به سوى اوست » « 2 » . و ديگر از جمله حكمتها كه در دل حاصل مىشود بعد از معالجهء عقل حيا وخوف ورجا ومحبت وشوق است به سوى خدا ، پس حكيم كسى است كه عقل وقلب خود را به معالجات ائمهء طاهرين معالجه نمايد تا نور زهد در آن ظاهر شود ، و چشم دلش روشن گردد و صاحب رضا وتسليم وتفويض وحيا وخوف ورجا ومحبت وشوق شود ، و زبانش به كلمات حق از نصايح ومواعظ گويا گردد ، نه كسى كه فلسفه داند و به كثرت مطالعه كتب فلسفه تحصيل
هامش
( 1 ) كافى : 2 / 128 حديث 1
( 2 ) كافى : 2 / 53