يعنى به جهت آن است كه جماعت صوفيه ميل مىكنند به علم حكمت فلسفه ومذهب تصوّف ، و به خدا قسم كه آنها از اهل عدول از راه حق وانحراف از طريق صوابند ، و از اين حديث شريف مذمّت حكمت فلسفه كه آن نيز نزديك به تصوّف است مستفاد مىشود . بدانكه ! از جمله بدع مستحدثهء بعد از وفات اشرف كاينات صلى الله عليه و آله آن است كه : مذهب اسلام را با عقايد فاسدهء فلاسفه - كه حكماى يونان وملط بودند - مخلوط ساختند ، و به آن سبب آيات وروايات را تأويلات بعيده ، بلكه غير سديده نمودند ، و از حضرت امير عليه السلام روايت شده كه بعد از وفات حضرت رسالت صلى الله عليه و آله مىفرمود كه : « حضرت رسول بر تنزيل محاربه فرمود ، و من بر تأويل محاربه خواهم نمود » « 1 » . و حاصل اين كلام صدق فرجام آن است كه : چون كفّار در زمان رسول مختار منكر تنزيل بودند ، مىگفتند كه خدا كتابى وملكى نازل نگردانيده « 2 » ، پس حضرت رسالت از اين جهت با ايشان محاربه فرمود ، و بعد از رسول چون منافقان كه به ظاهر اقرار به نبوّت وتنزيل داشتند در باطن منكر بودند ، و آيات و اخبار را تأويل مىنمودند ، تا به عقايد كفريهء خود مطابق سازند ، و حضرت امير در هنگام فرصت وقدرت با سه طايفه از اهل تأويل كه ناكثين وقاسطين ومارقين باشند محاربه نمود ، چنان كه حضرت به آن خبر داده بود « 3 » .
هامش
( 1 ) بحارالانوار : 32 / 299 و 296 و 302 و 307
( 2 ) المدثر ( 74 ) : 25 « انْ هذا الّا قَوْلُ الْبَشَر »
( 3 ) مستدرك حاكم : 3 حديث 4674 و 4675 ، مجمع الزوائد : 7 / 238 ، استيعاب : 3 / 53 ، خصائص الكبرى : 2 / 138 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد : 9 / 206 و 13 / 183 ، بحارالانوار 32 / 291 و 293 و 303 ، مناقب ابن شهر آشوب : 3 / 217 . براى اطلاع بيشتر به الغدير : 3 / 191 - 195 واحقاق الحق : 4 / 249 - 254 و 6 / 59 - 78 و 16 / 440 - 446 مراجعه شود