اى فرزند ! توجدّ وجهد كن ، تا در شبهه نيفتى و خود را به دست خود در مهلكه نيندازى ، چنان كه حق تعالى فرموده كه : ( وَلا تُلْقُوا بِايْدِيكُمْ الَى التَّهْلُكَة ) « 1 » دل را به معرفت وحقيقت دار .
آنچه دل خوانيش ز روى مجاز * رو به پيش سگان كوى انداز
ومىتواند بود كه معنى چنين باشد كه : اگر نفس امّاره نافرمانى كند و تو را مغلوب سازد ، تو به آب رياضت غسل كن و آن كثافت را از خود دفع نماى ، چنان كه گفتهاند :
اگر به آب رياضت بر آورى غسلى * همه كدورت دلها صفا توانى كرد
به تن چه نقرهء صافى اگر گداز شوى * مِسِ طبيعتِ خود را طلا توانى كرد
تا آنگاه كه راجع به جناب او شوى ، ومخاطب به خطاب اقدس او گردى كه ( يا ايَّتُهَا النَّفْسُ المُطْمَئِنَّةُ ارْجِعى الى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِى فِى عِبادِى * وَادْخُلى جَنَّتى ) « 2 » داخل بهشت شده در حالتى كه راضى وخوشنودى ، واللَّه اعلم بالصواب .
تذكره وتبصرهمذمّت حكما وصوفيه وكيفيّت پيدايش آن دو مذهب
در حديث صحيح گذشت در مذمّت حكما وصوفيه به اين عبارت :
« لأنّهم يميلون إلى الفلسفة والتصوّف ، وايم اللَّه أنّهم من أهل العدول والتحرّف » « 3 »
هامش
( 1 ) البقره ( 2 ) : 195
( 2 ) الفجر ( 89 ) : 27 - 30
( 3 ) حديقة الشيعه : 592 ، اثنا عشريه : 33