به تسبيح و تهليل اشتغال نمائيد ، و مانند خر فرياد نزنيد ، وخوانندگى ونغمه سرائى و خواندن شعرها و ساير بدعتها واختراعها را واگذاريد . آنگاه ؛ آخوند به طريق اقتباس آيه ذكر نموده ، ومرادش آن است كه به قول خدا عمل كنيد كه فرموده ( ادعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعَاً وَخُفْيَةً ) « 1 » يعنى : بخوانيد پروردگار خود را از روى تضرّع وزارى وپوشيدگى وپنهانى ، مجملًا در آيه امر شده كه خدا را به پنهانى وپوشيدگى بخوانند ، نهى فرموده از آنكه او را به جهر وآشكارا ذكر كنند . پس هركه اندك هوشى دارد مىداند كه به آشكارا ذكر كردن ، و اين همه بدعتها واختراعها به ميان آوردن اين طايفه ، بر خلاف حكم خداوند است و به جهت فريب دادن زن است و مرد .
جمعى كه به خانقاه شورى دارند * در فعل بد خويش سرورى دارند
فرياد كنان خداى را مىطلبند * اين قوم مگر خداى دورى دارند ؟
ونيز آخوند ملّا محسن در « كلمات طريفه » به اين مضمون فرموده :
گمان دارند كه هرچه خوانند مىتوانند كرد ، و خود را مستجاب الدعوه مىدانند ، ونام خود را شيخ ودرويش مىگذارند ، ومردمان را در تشويش مىافكنند ، وخوابها از خود نقل مىكنند ، و به عنوانى خبرها مىدهند كه مردم را گمان مىشود كه از غيب خبر مىدهند ، ولافها مىزنند مثل آنكه گويند ديشب خواند كار روم را كشتيم ، ولشكر عراق را يارى نموديم ، يا گويند پادشاه هند را شكست داديم ولشكر عراق را به هزيمت فرستاديم ، و فلان
هامش
( 1 ) الاعراف ( 7 ) : 55