مصنّفات است چون كتاب « اسرار النقطة و شرح أسماء اللَّه » ، و « شرح فصوص » و « ذخيرة الملوك » و « شرح قصيدهء حمويه فارضيّه » و غير آن .
وى مريد شيخ شرف الدين محمود بن عبداج مرذقانى بود امّا كسب طريقت پيش صاحب السرّيين الاقطاب تقى الدّين على دوستى كرد ، و چون از دنيا برفت رجوع به شيخ شرف الدين كرد و گفت : فرمان چيست ؟ وى توجّه كرد و گفت : فرمان آن است كه در اقصى بلاد عالم بگردى سه نوبت ربع مسكون را سيْر كرد ، و صُحبت هزار و چهارصد ولى دريافت ، و چهارصد را در يك مجلس دريافت ، سادس ذى الحجة سنه ستّ و ثمانين و سبعة مائه نزديك به ولايت كسر و سوار فوت شد و از آنجا به ختلاتش نقل كردند .
شيخ عبداللَّه غرجستانى
از اصحاب علاء الدّوله است و به حسن تربيت و التفات شيخ به مقامات عاليه رسيده ، و به ارشاد طالبان مشغول گشته ، پادشاه وقت از وى استدعا نموده كه با وى در بعضى محاربات كه با اعداء داشته همراه باشند ، و همراه شده و در آن محاربه مرتبهء شهادت يافته « 1 » .
بابا محمود طوسى
از مريدان شيخ عبداللَّه ، وقتى شيخ جمعى درويشان را در اربعين نشانده بود ، يك شب خادم خانقاه را گفت كه : امشب دو درويش را واردِ قوى خواهد رسيد ، واقف باش كه بيخودى نكنند و از خلوت بيرون نروند ،
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 448 .