صحبت ما نتوانى بود ، و على دوستى حاضر بود لقمه در دهان او نهاد و سه لقمه تعيّن كردم كه در روزى بخورد تا به مكه بعد از آن در مكه گفتم همچنان كه درويشان مىخوردند تو هم بخور بخورد و از آن ورطه خلاصى يافت .
ابوالبركات تقى الدين على دوستى سمنانى
از اصحاب شيخ علاء الدوله است روزى حضرت شيخ مىفرمودند كه :
مادام كه سالك در وقت تجلّى صورتى ادراك مىكند آن تجلّى صورى باشد و حق تعالى را از آن صورت منزّه بايد داشت اما آن را تجلّى حق بايد دانست چنان كه حضرت موسى عليه السلام از درخت بشنيد كه : ( إِنِّي أَنَا اللَّهُ ) ، هر كه گويد كه درخت خدا بود كافر شود و هر كه گويد كه اين سخن را نگفت كافر شود ، پس تجلّى صورى را بدين نوع ا عتقاد بايد كرد و در آن روز أخى على دوستى حاضر بودند شيخ فرمودند كه : امسال واقعهء على دوستى به غايت خوش آمد و به جهت ثبات اعتقاد درويشان بگويم حق تعالى امسال يك نوبت به صورت كلّ موجودات تجلّى كرد بعد از آن وى تسبيح حق و تنزيه او از صورت به لفظى كه حق تعالى به زبان وى مىراند ، مىگفت حق تعالى به خودى خود از وى پرسيد : كه مرا ديدى ؟ گفت : نه خداوندا ، فرمود كه : پس اينها كه ديدى چه بود ؟ گفت : آثار و افعال و صور و صفات تو ، و تو از همهء صور منزّهى ، و حق تعالى وى را در اين سخن ثنا گفت ، و اين معنى از وى پسنديده داشت .
امير سيّد على بن شهاب بن محمّد همدانى
جامع بوده است ميان علوم ظاهرى و باطنى ، وى را در آن علوم