جائى عزيز بنهادم « 1 » تا آخر حكايات موضوعهاش .
شيخ ابوبكر بن عبداللَّه نساج طوسى
نيز از اصحاب ابوالقاسم گرگانى است ، و با ابوبكر دينورى نيز صحبت داشته ، عين القضاة در مصنفات خود آورده كه شيخ احمد غزّالى گفت كه : شيخ وى يعنى ابوبكر نسّاج در مناجات گفت : الهى ما الحكمة في خلقي ؟ خداوندا در آفريدن من چه حكمت است ؟ جواب آمد : الحكمة في خلقك رؤيتي في مرآت روحك ومحبّتي في قلبك ، حكمت آن است كه جمال خود را در آئينهء روح تو بينم ، و محبت خود را در دل افكنم « 2 » .
حجة الاسلام محمّد بن محمّد غزالى طوسى
كنيت وى ابوحامد ، و لقب وى زين الدّين ، انتساب وى در تصوّف به شيخ ابوعلى فارمدى ، به جوار رحمت حق پيوست در اربع عشر جمادى الآخر سنهء خمس وخمسمائه .
يكى از اكابر علما گفته است كه : روزى در ميان نماز پيشين و نماز ديگر به مسجد الحرام درآمدم ، و چيزى از وجد و احوال فقرا مرا فرو گرفته بود ، نمىتوانستم كه بايستم و بنشينم ، جائى مىطلبيدم كه ساعتى استراحت كنم ، به جماعت خانهء بعضى رباطها كه در حرم داشت درآمدم ، و بر پهلوى راست در برابر خانه بيفتادم ، و دست خود را زير روى ستون ساختم تا مرا خواب
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 368 .
( 2 ) نفحات الانس : 370 .