شما را وصيت مىكنم كه چون غيرى « 1 » اينجا آمد وى را خوار مداريد ! سوگند به خدا كه عصا وركوه از خانه برداشته است بىآنكه من به وى دهم [ ورفته است ! ! ! ] « 2 » .
شيخ روزبهان
كنيت او ابو محمّد بن ابى نصير « 3 » البلقى النسوى ، سلطان عرفا بود ، وبرهان علماء ، وقدوهء عشاق ، در بدايت حال سفر عراق وحجاز وشام كرده ، با شيخ ابو نجيب سهروردى در سماع « صحيح بخارى » در ثغر اسكندريه شريك بوده ، وخرقه از شيخ سراج الدين محمود بن خليفه پوشيده ، ومر او را سخنان است كه در حال غلبهء وجد از وى صادر شده كه هركس به فهم آن نرسيده ، از آن جمله است اين رباعى :
آنچه نديد است دو چشم زمان * و آنچه نه بشنيد دو گوش زمين
در گل ما رنگ نموده است آن * خيز وبياور گل ما آن به بين
وى را مصنّفات بسيار است ، چون تفسير « عرائس البنيان » ، و « شرح شطحيات عربى وفارسى » ، و « كتاب الانوار في كشف الاسرار » ، و غير آنكه تعداد آن طولى دارد .
و در كتاب « الأنوار » آورده كه قوّال بايد خوب روى بود ، كه عارفان
هامش
( 1 ) مصدر : غريبى .
( 2 ) نفحات الانس : 248 - 251 .
( 3 ) مصدر : نصر .