مؤمّل الجصّاص
هو من كبار مشايخ شيراز ؛ سافر الى الحجاز والعراق ، وكان حسن اللسان في علم التوحيد وعلوم المعارف ، مع أنّه امّي لا يكتب .
شيخ [ ابو ] عبداللَّه خفيف گفته كه : چون مؤمّل جصّاص به مكه درآمد ، پيش ابوالحسن مزين رفت ، و سلام كرد وبنشست ، وگفت : ايّها الشيخ سؤالى دارم ! و من مردى عجمىام با من رفق كن ! گفت : سهل باشد بپرس ، مؤمّل گفت : هل ترتقي الفهوم ارتقاء المواجيد ؟ ابو الحسن به وى نگريست وگفت : از كجائى تو ؟ گفت : از شيراز ، گفت : به چه مشهورى ؟ گفت : به مؤمّل ، گفت : از آنجا برخيز كه جاى تو نيست ، ووى را پهلوى خود بنشاند ، ودائم به او مىگفت كه : أنت رجل اعجمي أمّي ، و بعد از آن مىخنديد ، وهركه مسأله مىپرسيد اشارت به مؤمّل مىكرد ، ومىگفت : از شيخ بپرسيد و به وى حواله مىكرد « 1 » .
على بن شلويه
شيخ خفيف گفته كه : ميان على بن شلويه و ديگرى سخن مىگذشت ، على بن شلويه گفت : من مردى مىشناسم كه بر سر كوهى بود و وقت نماز شد ، و آب بر كوه ديگر بود و در برابر آن ، خواست كه طهارت كند ، هر دو كوه سر به هم آوردند ، و پاى خود را از اين كوه به آن كوه نهاد و طهارت كرد و نماز
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 243 .