تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
طعامها مىنوشى چون است اين ؟ گفت : وقتى كه حال تو به اللَّه تعالى چنان مىباشد كه مىبايد ؛ نرمى جامه وخوشى طعام زيان نمىدارد « 1 » ! ! !

جهم رقى

من متاخرى الفتيان والمشايخ ، وكان من الفقراء الصادقين ، وكان مشتهراً بالسماع ، والهاً فيه ، مات بين السجدتين . وى بود كه روزى شخصى پيش وى به تكلّف رقص مىكرد ، وى برخاست سر در ميان پاى آن شخص كرده ، وى را برداشت و از ديوار به ديوار ديگر مىزد تا از هوش برد وى را « 2 » ! ! !

ابو عبداللَّه بن خفيف شيرازى

از اصحاب حلّاج ، نام وى محمد بن خفيف بن اسفلشار الضبى است ، به شيراز بوده ، و مادر وى از نيشابور است ، از طبقهء خامسه است ، در وقت خود شيخ المشايخ بود ، واو را شيخ الاسلام مىخواندند . گفته كه : روزى رقى به من آمد كه در فلان جاى زنى ديگر است از روستاى نواحى شيراز ، و از شيخ سؤالى دارد ، ونمىتواند كه خود بيايد . شيخ گفته كه من نزديك وى رفتم ، گفت : ما را قصه‌اى عجيب واقع شده كه در حيرت مانده‌ايم :
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 233 . ( 2 ) نفحات الانس : 234 .
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 237 | محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )