تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 235

مساهمون:

ص٢٣٥
علوم اين طايفه ، و صاحب جمعى كتب وتواريخ وحكايات و سير مشايخ بودى ، وى گفته كه : دويست ديوان دارم از آن مشايخ ، و دو هزار پير شناسم از اين طايفه . وى گفت : عجايب عراق سه چيز است ، شطح شبلى ، ونكتهء مرتعش ، وحكايت من . به بغداد برفته از دنيا سنهء ثمان واربعين وثلاثمائه ، و قبر وى به شونيزيه است ، نزديك قبر سرى سقطى وجنيد « 1 » . بعد از آن كرامت مجعولى از زبان او درويشى نقل كرده . قاصر گويد : رد مجمل ترّهات مذكوره . . . . .

ابو الحسين قرافى

شاگرد ابو الخير تيناتى است ، صد وده سال عمر وى بوده ، در سنهء ثمانين وثلاثمائه برفته از دنيا ، وقتى قرافى در كشتى احتساب كرد ، دست و پاى او را به بستند و در آب انداختند ، چون وقت نماز شد او را در صف اوّل ديدند جامهء وى تر نشده « 2 » .

ابو سليمان مغربى

از مشايخ مغرب است ، وقتى در گزستانى مىشد بر خرى نشسته ، مگسى خر را بگزيد ، خر بجست و پاى وى بر درخت گز آمد وافگار شد ،
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 223 و 224 . ( 2 ) نفحات الانس : 228 و 229 .