تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
بترسند « 1 » . قاصر گويد : رد مجمل ترهات مذكوره . . . . .

ابو على خيران

ونام او حسن بن صالح بن خيران است ، فقيه شافعى مذهب ، جمع كرده بود ميان فقه وورع ، ووى را تكليف كردند كه قاضى القضاة شود قبول نكرد . گويند كه : على بن عيسى اربلى وزير مقتدر باللَّه بود « 2 » صاحب البلد را گفت كه : وى را بيار تا قضا را بر وى عرضه كنند ، ابو على شنيد وپنهان شد . چند كس بر در خانهء وى موكّل ساختند ؛ كه تا چون به آب محتاج شود بيرون آيد ، ده روز زياده بيرون نيامد ، خبر به وزير رسيد ، گفت : وى را گذاريد ، مقصود ما آن بود كه مردم بدانند كه در مملكت ما كسى هست كه قضاى شرق وغرب بر وى عرض كردند قبول نكرد « 3 » .

ابو الخير تيناتى اقطع

از طبقهء رابعه است ، غلامى بوده به تينات كه دهى است به ده فرسخى
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 216 و 217 . ( 2 ) توضيح : المقتدر باللَّه در اواخر قرن سوم واوائل قرن چهارم زندگى مىكرده ( تاريخ الخلفاء سيوطى وتواريخ ديگر ) وعلى ابن عيسى اربلى متوفى 693 ( مقدمه كشف الغمه ) ، در قرن هفتم مىزيست ، يعنى حدود سيصد سال بعد از مرگ المقتدر متولد شده است ، بنابراين در زمان المقتدر بوجود نيامده بود تا وزير او باشد ! ! ! ( 3 ) نفحات الانس : 205 و 206 .