ابو يزيد « 1 » مرغزى
فقيه خراسانى به حج مىشد ، به كرمانشاهان رسيد ، ابراهيم ابن شيبان كرمانشاهانى را آنجا يافت ، آن سال حج را گذاشت و صحبت وى را لازم گرفت ، چون از دنيا برفت آن روز باران عظيم بود بيرون نتوانستند برد در خانه دفن كردند به عاريت كه باز بيرون برند ، چون خواستند كه بيرون برند در گور نبود ، شيخ الاسلام گفت كه : آن ولايت نه از فقه يافته بود بلكه از آن پيرو صحبت وى يافته بود « 2 » .
ابراهيم بن شيبان كرمانشاهى
از طبقهء رابعه است ، كنيت وى ابو اسحاق است ، شيخ جبل بود در وقت خويش ، از اصحاب ابو عبداللَّه مغربى وابراهيم خواص است .
از عبداللَّه منازل پرسيدند كه در وى چه گوئى ؟ گفت : ( ابراهيم حجة اللَّه على الفقراء و اهل الاداب والمعاملات ) .
در سنهء سبع وثلاثين وثلاثمائه برفت از دنيا .
وى گفته كه : چون درويش گويد نعلين من بايد در وى نگاه نكنى ، يعنى در صحبت بايد كه تو را ملك نباشد « 3 » .
هامش
( 1 ) مصدر : زيد .
( 2 ) نفحات الانس : 216 .
( 3 ) نفحات الانس : 215 و 216 .