ابوالحسن صبيحى
گويند كه : سراى وى خانهاى بود در زمين كنده ، سى سال از آن خانه بيرون نيامد ، به مجاهده وعبادت مشغول بود ، وگفتهاند طعام نمىخورد « 1 » .
ابو الحسن بن شعره
از مشايخ صوفيان است ، گويند كه : از گور وى آواز قرآن خواندن مىشنود ؛ هركه به زيارت وى مىرود « 2 » .
ابو حامد زنجى اسود
از استادان ابو على رودبارى است ، شيخ الاسلام گفت كه : ابن شعرة در جامع مصر شد ، ابو حامد زنگى را ديد كه نماز مىگزارد ، گفت : يا ابا حامد از پيش جائى بزرگ آمدى ، گفت به شفاعت عاصيان فرود آمدم .
وابوالحسن مزيّن گفته كه : ابو حامد سى سال در مسجد الحرام برابر كعبه نشست كه بيرون نيامد مگر براى طهارت ، و كسى نديد كه وى چيزى خورده باشد يا آشاميده باشد وابو حامد سياه بوده ، وى را هرگاه وجدى رسيدى سفيد شدى ، و چون آن وجد برفتى به سياهى باز گشتى « 3 » .
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 163 .
( 2 ) نفحات الانس : 164 .
( 3 ) نفحات الانس : 164 .