و تا به وى نرسد به هيچ چيز نيارامد « 1 » .
ابو عمرو دمشقى
از اجلّهء حلّاجيان است ، وى گفته : چنان كه فريضه است بر پيغمبران اظهار آيات ومعجزات ، همچنان فريضه است بر اولياء نهان داشتن كرامات تا خلق در فتنه نيفتند « 2 » .
اسحاق بن ابراهيم حمّال
از بزرگان مشايخ بوده ، وكرامات ظاهره داشته ، ومقام وى به كوه لگام بودى ، يكى از اين طايفه گويد كه : در كوه لگام راه گم كردم ، ناگاه به پيرى رسيدم پوستينى پوشيده ، چون مرا ديد گفت : سى سال است كه هيچ آدمى نديدم ، عصائى به من داد وگفت : اين عصا تو را راه نمايد ، ومرا گفت برو ، ساعتى برفتم خود را به انطاكيه يافتم ، عصا بنهادم تا وضو كنم عصا گم شد ، به اهل انطاكيه اين حكايت باز گفتم ، گفتند : آن اسحاق حمّال بود ، كم كسى او را مىبيند ، تأسف خوردم « 3 » .
قاصر گويد : رد مجمل ترهات مذكوره . . . . .
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 155 .
( 2 ) نفحات الانس : 156 .
( 3 ) نفحات الانس : 160 .