تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
شكايت واستغاثه سودى ندارد ونخواهد داشت ، و هر كه در درگاه قربش بيشتر ، محنت وبلايش بيشتر است . وگويا مستضعف شده باشند بايد كه مربّاى سيب تقوى ميل نمايند ، صفت مرباى مزبور اين است كه ، سيب خوش رايحه محبت اهل بيت رسالت چهارده عدد را از دانهء متابعت گمراهان پاك كرده ، در آب باران اشك ريزى مصايبشان به آتش عداوت دشمنان در ديگ محكمى جوشانيده ، با قند شيرين خلوص نيّت وصفاى عقيدت به قوام آورده ، به اخلاص تمام ورغبت ( مالا كلام ) ميل فرمايند ، كه بعون اللَّه مفرّح تام ومقوّى تمام است والّا كه رغبت نداشته باشند ، علاجش آن است كه به همان شاخ نفير قلندرى حقنه نموده اكتفا سازند . و اظهار مشرف شدن بر غشّ وتكان خوردن دل نموده بودند ، چون قلب سامى مغشوش است ، به جهت اغتشاش وترس مذهب الحاد مستور مىبايد بود ، ودزد از مشاهدهء حرف زدن دو نفر هراسان مىشود ( الا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلوُبْ ) « 1 » بايد كه در خلوات به ستايش مرشد خود بوم شوم نفير طبع را به صفير آورده ، از ريح راحت بوى به مشامش رسانند ، وريش والاى او را به كف وِداد محكم گرفته ، در هنگام قضاى حاجات حبل المتين استراحت واستجابت دانند . و ديگر ابتهال وتضرّعات ودعوات حماقت سمات كه از معبود جهالت آيات خود فرموده بودند ، قضاى آن به اقتضاى طبايع مريدان باز گذاشته ، عنقريب آثار آن به روزگار سامى عايد خواهد گرديد .
هامش
( 1 ) الرعد ( 13 ) : 28 .