شده ، چنان كه در « شرح ديباچه » وغيره بيان نمودهام ، واللَّه يعلم .
وابن خلكان شافعى در « وفيات » در ترجمهء ابو الحسن على كياطبرى از امام غزالى نقل كرده است كه : جايز نيست لعن بر يزيد ، بلكه هر كه يزيد را لعن كند خودش ملعون است ، بلكه جايز است طلب رحمت از براى او ، بلكه داخل است در دعاى « اللهمّ اغفر للمؤمنين والمؤمنات » « 1 » ، تمام شد كلام ابن خلكان .
و در كتاب « رياض الشعراء » در مدح غزّالى گفته كه : امام ابو حامد غزّالى شرح عِظم شأنش زياده از آن است كه در اين اوراق گنجد ، وتصانيف بسيار در اكثر علوم دارد ، بلكه نادر علمى است كه او نداشته باشد .
منقول است كه : وى را از همهء علوم گشايش حاصل نشد ، چون رجوع به صوفيه كرد از شيخ ابو على فاريدى حلّ غوامض او شد ، لهذا سخنان صوفيه را در كسوت شريعت در جلوهء ظهور در آورد ، وايّام حيات ووفاتش در اين شعر است :
نصيب حجّت اسلام از اين سراى سه پنج * حيات پنجه وچار وممات پنجه و پنج « 2 »
و مانند شبسترى كه در اين شعر گفته است :
روا باشد انا الحق از درختى * چرا نبود روا از نيك بختى « 3 »
در تأويل قول بايزيد كه : ( ليس في خرقتي سوى اللَّه ) و لا إله إلّاأنا
هامش
( 1 ) وفيات الاعيان : 3 / 288 و 289 .
( 2 ) رياض الشعراء : 347 .
( 3 ) شرح گلشن راز : 373 .