در سنهء هفتصد و بيست رحلت نمود ، و در شبستر مدفون شد « 1 » ، تمام شد كلام رياض .
در مذمّت عشق همين بس كه از حضرت صادق عليه السلام سؤال شد از عشق ، فرمود : « قلوبٌ خَلَت عن محبّة اللَّه فابتلاه اللَّه بمحبّة الغير » « 2 » ، يعنى : قلوب عاشقان دلهائى است كه خالى شده از محبت خدا ، پس مبتلا ساخت آنها را به محبّت غير خود .
و اگر نظر شبسترى به حديث موضوع « من عشق » است كه قبل از اين مذكور شد ، مىبايست كه كتمان كند كه كسى مطلع نگردد ، وشايد نظر به شدّت شهوت نفسانى قطع نظر از شرط كتمان فرموده ، وتقليد نووى شافعى در اطلاق وبىقيدى نموده .
و مانند شيخ سعدى - نحسى - شيرازى سنّى صوفى اشعرى ، ظاهر النصب والبغض لعلي عليه السلام به دليل آنكه در كتاب « بوستان » - در بيان مقام مدح اعتراف به حق و اقرار به خطا - نسبت داده است خطا را به شاه اوليا واقضى و اعلم امت نسبت به نصِّ حضرت رسالت ، و به جاى نفس پيغمبر به نص خالق اكبر ، وقائل « لو كشف » « 3 » ، و « سلوني » « 4 » و « وارث مرتبهء هارونى » « 5 » ،
هامش
( 1 ) رياض الشعراء : 347 .
( 2 ) امالى صدوق : 531 حديث 3 ، علل الشرائع : 140 حديث 1 ، بحارالانوار : 70 / 158 ( نقل به معنى ) .
( 3 ) بحارالانوار : 46 / 135 .
( 4 ) كنز العمال : 13 / 165 حديث 36502 ، ينابيع الموده : 1 / 76 ، نهج البلاغه : خطبه 9 .
( 5 ) سنن ابن ماجه : 1 / 42 حديث 115 ، سنن ترمذى : 5 / 596 حديث 3724 ، صحيح بخارى : 4 / 308 ، مسند احمد : 1 / 277 حديث 1466 ، مناقب ابن مغازلى : 33 ، فرائد السمطين : 1 / 123 .