تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جستارهايى فقهى و اصول با نگرشى بر آراء فقهاى ايران و عراق ( فارسى ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠

فصل ششم : نظر برگزيده در معناى شرط

از مجموع روايات و استعمالات به اين نتيجه مىرسيم كه « شرط » و « مشارطه » هم معناى « عهد » و « معاهده » است و به اين اطمينان مىرسيم كه « المؤمنون عند شروطهم » به معناى « المؤمنون عند عهودهم » مىباشد و نه به معناى « المؤمنون عند عهودهم فى ضمن عقودهم . » پس شرط شامل شروط تبانى و شروط الحاقى - كه در زمره‌ى شروط ابتدايى است - نيز مىشود . والله العالم بحقائق الامور .

فصل هفتم : بررسى ادله‌ى طرفين

تاكنون بحمدالله سعى در روشن شدن معناى « شرط » در لغت و استعمالات بود و سعى شد از پرداختن به معانى بيان شده توسط فقها خوددارى شود - مگر در بعضى موارد - چه اينكه در برخى موارد امورى انتزاعى و ذهنى را به عنوان معناى « شرط » بيان داشته‌اند - و عجيب اينكه ادعاى تبادر نيز كرده‌اند - كه با مراجعه‌ى به لغت و روايات همراهى با آنان ممكن نيست ، همچنين بطور مختصر اشاره‌اى به « شرط ابتدايى » و نظرات درباره‌ى آن پرداخته شد . هم اكنون جا دارد به ادله‌ى قائلين ، به نفوذ و عدم نفوذ « شروط ابتدايى » بپردازيم ، گر چه در مطالب بيان شده كم و بيش به بعضى از آنها اشاره شده است .

1 - دليل قائلين به عدم نفوذ شرط ابتدايى

دليل اول ( از مرحوم شيخ انصارى )
جستارهايى فقهى و اصول با نگرشى بر آراء فقهاى ايران و عراق ( فارسى ) — صفحة 110 | حسين حلبيان