هيچ كس منكر آن نمىتوانست شد ، هم از كودكى با رسول خدا صلّى الله عليه و آله همنشين بود و قرآن را از وى آموخت و كاتب وحى و نگارنده قرآن بود ، در مصاحبت رسول خدا ( ص ) تا هنگام وفات به سر مىبرد و از اين جهت در استنباط احكام دينى توانايى فوقالعاده به دست آورده بود . ابوبكر و عمر در بيشتر كارها از امام استشاره مىكردند . » ( ابن شهر آشوب ، 1956 ، ج 341 : 3 )
على قرآن ناطق است و تمام علم و حكمت قرآن در وجود او جاى گرفته ، او امير سخن و سرآمد اهل بلاغت و فصاحت است . دانشوران و سخن سنجان درباره اوج كلام علوى ، سخنان بسيار گفتهاند ، پس از قرآن و سخنان پيامبر هيچ سخنى در عرب به استوارى و رفعت سخنان على نيست . او پيشواى همه سخنوران و سرور همه زبان آوران است و قياس سخن او با كلام ديگران سنجش زر ناب است با خاك . به همين اعتبار ، سيدحيدر از على ( ع ) به تعبير " كتاب الله " ياد مىكند كه در ميان مردمى ناسپاس و گمراه ضايع گشته و از امام زمان مىخواهد تا به خونخواهى و گرفتن حق كتاب خدا قيام كند :
فَهوَ كِتَابُ اللهِ ضَاعَ بَينَهُم * فَاسأل بِأمرِ اللهِ عن كتابِهِ
( حلّى ، 56 : 1404 )
او كتاب خداست كه در بين آنها از ميان رفت پس به امر خدا به خونخواهى از كتابش به پاخيز .
2 - 3 امام حسين عليهالسّلام
شعر كربلا ، شمشير هماره شهير شيعه است كه با خود بيرق تولى و تبرى را حامل است ، معجونى است از جمرات آتشين و پارههاى جگر . نهضت كربلا ، يك قيام الهى و انسانى به معنى واقعى كلمه است كه از همه مراحل خلوص و انسانيت و از عالىترين مظاهر صفا و گذشت و بزرگوارى برخوردار بوده است . قيام امام حسين ( ع ) از نظر توليد شعرى و فكرى در ميان همهى قيامهايى كه در تاريخ اسلام به وقوع پيوسته ، جايگاه اول را به خود اختصاص داده است . شدت فاجعه به اندازهاى بود كه اشك و احساس شاعر را بىاختيار به جوشش وا