( سليمان ، 45 : 1981 )
سيد حيدر لقب « شاعر الثورة الحسينة » گرفته است ، بدين معنى كه او شاعر رسالت اسلامى و شاعر انسانيت است .
وى در اشعارش امام حسين را انسانى معرفى مىكند كه براى كرامت انسان و به خاطر دفاع از آزادگى و عدالت و مساوات قيام كرده است . اشعارش درباره امام ( ع ) چون شمشيرى تيز و برنده است كه تا ابد بر ظالمان مسلط است .
وى در اشعارى كه در مورد سبط نبى اكرم ( ص ) سروده است ، آن چنان مهارتى در تصوير صحنهها به كار گرفته است كه چكاچك شمشيرها و شيهه اسبان را در ميدان جنگ مىتوان احساس كرد . كلمات وى در وصف ياران امام حسين و صدق توصيفش درباره آنها گويى ميدان جنگ را در برابر چشمان مخاطب به تصوير مىكشد و تاريخ را از نو بازسازى كرده و مخاطب را همراه خود به ميدان نبرد مىبرد . بيشترين اشعار سيد حيدر حلّى ، درباره رثاى امام حسين ( ع ) است كه در آن فخر و حماسه را با هم در آميخته است ، كه اين از نظر برخى از پژوهشگران ، به نوبه خود پديدهاى شگفتانگيز است " زيرا رثا - در حقيقت - آه و ناله و سوگ است و فخر و خودپسندى در ساختار آن جايى ندارد " ( حاوى ، 118 : 1960 ) اما سيد حيدر و بسيارى از نزديكان و هم عصرانش در شعر خويش به عنوان خونخواهان و تحريك كنندگان به انتقام ، و برانگيزانندگان بر انقلاب عمل كرده و مراثىشان را با حماسه و فخر در هم آميختهاند .
شهريار نيز از ديار آذربايجان ، صادقانهترين عواطفش را در مدح و منقبت و رثاى اهل بيت ( ع ) به كار گرفته است . اشعار وى صبغه شيعى و ارزشى دارد و اين مسئله را مىتوان از ذكر فضايل و مناقب رسول خدا و امامان شيعه و بويژه امام على و امام حسين عليهماالسلام دريافت . اشعار دينى او نشأت گرفته از مذهب تشيع و ارزشهاى فاخر اسلامى است . وى افكار دينى را با امور جامعه خود تطبيق داده و دوستدار و محبّ اهل بيت ( ع ) بوده و آنان را مدح و رثا گفته است و با سرودن بيش از بيست غزل و قصيده كه شامل حدود هفتصد بيت
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 28
مساهمون: گلثوم تنها
ص٢٨