دورهى غزنويان مىزيسته است . از ديگر شاعران متمايل به شيعه مىتوان به ناصر خسرو شاعر عصر سلجوقى ، و نيز سنايى و انورى اشاره كرد .
ابوالمفاخر رازى از ديگر شاعران پارسى زبان و شيعى مذهب قرن ششم مىباشد كه در مدح و منقبت أئمه ( ع ) شعر سروده است . از ويژگىهاى عمدهى شعر فارسى در اين عصر منقبت خوانى و ذكر فضايل و مدايح پيامبر و اهل بيت ( ع ) بود . ( صفا ، 1371 ، ج 160 : 2 ) در قرن هفتم نيز شاعرانى در مدح و منقبت و رثاى أئمه طبع آزمايى كردند كه مىتوان به فخرالدين عراقى ، سلمان ساوجى ، خواجوى كرمانى ، حسن كاشى اشاره كرد . شاعران در دورههاى مختلف ، در ضمن موضوعات مختلف به مدح و منقبت و يا رثاى پيامبر ( ص ) مىپرداختند ، اما سرودن قصايد خاص دينى در قرن نهم رواج گرديد . سعيد نفيسى اين ويژگى را امتياز شعر شيعى در قرن نهم تلقى كرده ، مىگويد : « امتياز شعر اين دوره اين است كه مدايح أئمه اثنىعشر ( ع ) در ضمن قصايد مخصوص روز بهروز بيشتر ديده مىشود و اين مضمون جديد كه در آثار برخى از شعراى قرن هشتم آغاز شده ، در اين دوره بيشتر ترقى كرده و چند تن شاعرى كه اشعارشان منحصراً در مناقب أئمه بوده است در اين قرن ديده مىشود . » ( نفيسى ، 229 : 1344 )
و اما در قرن دهم با روى كار آمدن صفويه ، حكومت علم ، فرهنگ و ادب را در خدمت نشر و تقويت تشيع قرار داد . حمايت ويژه سلاطين صفوى از شاعرانى كه در مدح يا رثاى پيامبر و خاندان او شعر مىگفتند ، ارج و رونق بسيارى به شعر دينى داد . از برجستهترين و نام آشناترين شاعر آن محتشم كاشانى است . بابا فغانى شيرازى ، اهلى شيرازى ، فضولى بغدادى از ديگر شاعران اين دوره هستند . ( كافى ، 258 : 1386 - 225 )
سر انجام پس از طى يك دوره فراز و نشيبها ، با آغاز دوران مشروطيت در ايران ، در واپسين سالهاى حكومت قاجار و آغاز تحولات و دگرگونىهاى جامعهى ايران ، شعر شيعى نيز جايگاهى محكم پيدا كرد . اما آنچه بيش از همه به شعر مذهبى در ايران بال و پر داد ، پيروزى انقلاب اسلامى بود .
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 26
مساهمون: گلثوم تنها
ص٢٦