در انتظار تو چشمم سپيد گشت و غمى نيست * اگر قبول تو افتد فداى چشم سياهت
بيا كه اين رمد چشم عاشقان تو اى شاه * نمىرمد مگر از توتياى گَرد سپاهت
در انتظار تو مىميرم و در اين دم آخر * دلم خوشست كه ديدم به خواب گاه به گاهت
( شهريار ، 1387 ، ج 147 : 1 )
هر دو شاعر در بيان احساسات خويش ، از سپرى شدن عمر خويش و پايان نيافتن انتظار سخن راندهاند و هر دو از رنج دوران انتظار شكوه نمىكنند و خود را فدايى امام زمان ( ع ) مىدانند . تصوير آفرينى شهريار و كاركرد روانى شعر او بيشتر از شهريار به چشم مىخورد و يكى از دلايل اصلى آن اين است كه شهريار شاعرى است از مكتب رمانتيسم و تأثيرگذارى در روح و روان مخاطب ، ويژگى بارز اين مكتب است حال آنكه سيد حيدر شاعرى است كلاسيك و اشعارش معروف به حوليات است و در انتخاب الفاظ ، استوارترين و مستحكمترين را بر مىگزيند و در مقابل ويژگى شهريار انتخاب الفاظ نرم و متناسب با روحيهى لطيف اوست .
4 - 1 - 11 - 2 وجوه افتراق
از وجوه افتراق بارز بين شهريار و سيد حيدر در اين بخش ، افتراق موضوعى است ؛ همانگونه كه ذكر شد ، سيد حيدر علاوه بر مباحث مطرح شده ، به توصيف اخلاق ايشان از بُعد اجتماعى و فردى نيز پرداخته است در حالى كه اين بخش در شعر شهريار به چشم نمىخورد و وى تنها به بررسى بُعد اجتماعى مسئله غيبت و ظهور و مسائلى چون فتنه در دوره آخر الزمان پرداخته است .
4 - 1 - 11 - 2 - 1 مبارزه با كفر
از مضامينى كه سيد حيدر در بخش بررسى بُعد اخلاقى شخصيت ايشان پرداخته ، بُعد