تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤
امت همچون من گريان و سرگردان است اى عزيز / از هر طرف كه شمشير آخته شود ، سپرى هست ، اى عزيز / درمان دردهاى ما فقط موسىبن عمران ( كنايه از امام زمان ( عج ) ) است اى عزيز / او خواهد آمد ! هيچ شبهه‌اى در آن نيست ، چرا كه آمدن او وعده قرآن است اى عزيز ! / او درمان همه دردهاى ماست اى عزيز ! » در مورد غيبت حضرت مهدى و چگونگى نگاه دو شاعر به اين موضوع ، مىتوان گفت قلم شهريار به زيبايى از عهده‌ى تصوير دوره غيبت حضرت و نياز جامعه به ظهور ايشان ، در قالب كلمات بر آمده است . وى با تمثيلى بسيار زيبا و قناع حضرت موسى ( ع ) ، غيبت حضرت را همچون غيبت موسى بن عمران از قوم خويش و گمراهى مردم را همچون گمراهى قوم آن حضرت دانسته است و راه نجات امت از اين گمراهى را در ظهور حضرت مهدى ( ع ) مىداند . بنابراين مىتوان گفت كه شهريار با اين شگرد توانسته تأثير شعرش را بيشتر و مخاطب بيشترى را با خود همراه سازد .

4 - 1 - 11 - 1 - 3 انتظار فرج

انتظار ، تركيبى است از ايمان و اعتقاد به مبانى دين و ولايت قطب عالم امكان ، امام زمان ( عج ) كه در سرشت و فطرت انسان‌ها قرارداده شده و حديث نفس همه انسانها است . انتظار ، اعلان تنفر از همه مفاسد ، تبعيض‌ها ، بىعدالتىها و تباهىهاست . درطول تاريخ حيات پرافتخار مسلمانان ، انتظار و عقيده به ظهور حضرت مهدى ( عج ) ازمهم ترين عاملى بوده است كه مسلمانان و جامعه منتظران را در برابرحكومت هاى جور و ستم و نظام‌هاى استكبارى محفوظ نگه‌داشته وعزم‌هاى شان رادرجهت تحقق بخشيدن آرمانهاى دينى استوارترنموده است . سيد حيدر با چند بيت اميد خود را به ديدار حضرت ابراز مىدارد تا جائى كه با درونى ذوب شده و چشمانى كه خون به جاى اشك نشسته از او طلب كمك مىكند . درد فراق مهدى از يك سو و جور و ستم حاكمان در جامعه ، شاعر را مويه كنان به درِ مهدى موعود كشانده و عاجزانه طلب تعجيل در فرج مىنمايد :
قِف و قُل عُن مُهجةٍ ذائبةٍ * و مِن العينَينِ فانضِجَها دماءا