حماسه عاشورا و اتفاقات بعد از آن مىگويد و به ماندگارى نهضت عاشورا مىپردازد كه با خطبههاى كوبنده حضرت زينب محقّق گشته است ؛ در اين هنگام زبان شاعر در توصيف زينب ( س ) حماسى و كوبنده است . مثلًا شهريار در قصيده « حماسه حسينى » اوصافى را براى ايشان شمرده كه مبين بُعد ظلمستيزى و شجاعت حضرت زينب ( س ) و مقابلهى او با حاكمان جور است :
رسيد نوبت زينب كه شير زاد على است * جهان به حيرت ازين سربلند خاتون شد
به دوش ، پرچم آتش گرفتهى اسلام * به قصر ابن زياد و يزيد ملعون شد
چنان بكوفت به تبليغ دستگاه يزيد * كه خود يزيد چو مار فسرده افسون شد
( خشكنابى ، 108 : 1379 )
شاعر در جاى ديگرى از ديوانش در غزل « هلال محرم » با رويكردى رثايى از عزاى زينب كبرى براى برادرش حسين ( ع ) مىگويد و از كلماتى نرم كه با رويكرد حزن و اندوه وى تناسب داشته باشد ، بهره برده است :
محرم دير ، خانيم زينب عزاسى * بيزى سسلير حسينين كربلاسى
يولى باغلى قاليب دشمن الينده * داها زوارينين يوق سس - صداسى
( شهريار ، 186 : 1386 )
« ماه محرم است و عزادارى بانو زينب / كربلاى حسينى ما را ندا مىدهد / دشمن راه آنجا را بسته است / ديگر از زائرانش سر و صدايى بلند نمىشود . »
4 - 1 - 8 حضرت رقيه ( س )
4 - 1 - 8 - 1 وجوه افتراق
حضرت رقيه ( ع ) يكى از خردسالان حاضر در كربلا بود . وى در مدت عمر كوتاه خود دردامان پدر گرامىاش امام حسين ( ع ) پرورش يافت و با وجود همان سن كم ، به عنوان يكى از زيباترين اسطورههاى ايثار و مقاومت درتاريخ معرفى گرديد . شهريار در اشعار خويش به