يازاندا آل طه نوحه سين من * قلم گؤردوم سيزيلدار ، دفتر آغلار
( شهريار ، 188 : 1386 - 189 )
( آنگاه كه دلريش ، نوحه حسين را مىنويسد ، مسلمان كه سهل است كافر نيز مىگريد / زمانيكه حرمله تير را پرتاب مىكرد كاش مىديدى كه دشمن و لشكر بر اين طفل گريه مىكردند / وقتى رباب در پستان خود شير مىبيند به ياد علىاصغرش مىگريد / زمانىكه نوحه آل طه را مىنوشتم ديدم كه قلم نوحه سر داده بود و دفتر مىگريست )
شهريار در ترسيم واقعه كربلا ، از شخصيت رباب براى انعكاس هر چه بيشتر چهرهى مظلوميت اين واقعه استفاده مىكند و با تصوير فضايى غمبار ، اشك و آه و حسرت ، بر دل مخاطب مىنشاند . وى در جايى ديگر از ديوانش ، پاى سوز و گداز دل رباب مىنشيند و از به خون غلتيدن شيرخوارهاش مىنالد :
به سوز و ساز رباب شكسته دل پرسم * كه شيرخواره ، به خون غرقه از چه قانون شد
( خشكنابى ، 109 : 1379 )
4 - 1 - 7 حضرت زينب ( س )
4 - 1 - 7 - 1 وجوه افتراق
4 - 1 - 7 - 1 - 1 نگاه دو شاعر به حضور شخصيتهاى زن در كربلا
حضرت زينب ( س ) رسالت داشتند كه پيام خون شهيدان را برسانند و اهداف بلند عاشورا را ذكر كنند . ايشان در قصر ابن زياد ، با گفتار شفاف خود ، دشمن را رسوا ساختند و با توبيخ شديد مردم ، آنها را از كرده خود پشيمان ساختند و كاملًا صحنه را به نفع نهضت و عليه تبهكاران عوض كرد . حضرت زينب همچنين در مجلس يزيد و با سخنانى كه ايراد كردند ، انديشههاى منحطّ و خمودى را كه در آنجا حاكم بود ، زدود و هشدار داد كه از اين مستى قدرت و امكانات بادآورده مغرور نباشد
سيد حيدر در برخى از قصايد خود به حضور زنان و دختران در عرصه كربلا اشاره مىكند . همانگونه كه ذكر شد او از ميان زنان خاندان نبوت ، تنها به ذكر نام حضرت زهرا ( س )