1 - 1 مقدمه
اهميت شعر و جايگاه آن از دير باز مورد توجه شاعران بوده است ، زيرا هر فكر و فرهنگى كه به زبان شعر در آيد ، در طول زمان جاودانه خواهد ماند و از طرفى چون شعر و ادبيات هر قوم با هر مكتب و آيين ، آيينهى تمام نماى افكار و باورها و گرايشهاى آن است . لذا شعر « شيعى » در طول تاريخ ادب ، همانند زبان گوياى مردم به عنوان رسانهاى همگانى كه نماد تفكر و اعتقادات و فرهنگ مكتبى شيعه مىباشد در آيينهى ادبيات آيينى شاعران ولايى شيعى متجلى است .
اهل بيت عصمت و طهارت مظهر تامّ اسماء الهى و آيينهى تمام نماى صفات جمال و جلال حقّاند . آنان پيشوايان بشر به سوى فضايل و ارزشهاى متعالى انسانى و الهىاند . اين خاندان ، بزرگانىاند كه از هر گونه ناپاكى به دورند و چشمههاى جوشان معارف الهى و ابرهاى رحمت و محبت الهى بر مؤمنيناند . زندگى پيامبر و أئمه معصومين ( ع ) ، داستان انسانهاى پاك نهاد و خود باخته و به كمال رسيدهاى است كه براى هر پويندهاى ، راهى هموار و مستقيم به سوى حقيقت را نشان مىدهد . زندگى پر فراز و نشيب و سراسر صلابت و جاودانگى آن « مظهرين لأمر الله » مىتواند همهى ابعاد و شؤون مختلف حيات انسان كامل را تأمين نمايد . ( استعلامى ، 13 : 1378 )
مدح اين بزرگواران زينت بخش ديوان شاعران و كتب فرزانگان بوده است ، و كمتر ديوان شعرى را مىتوان يافت كه قطعه شعرى در مدح پيامبر اكرم ( ص ) و اهل بيت مكرم ايشان ثبت نشده باشد . تبيين اوصاف اهل بيت ( ع ) با استناد به آيات و روايات ، سنتى است كه اكثر شاعران در مدح و رثا بدان پرداختهاند .
از زمان ظهور اسلام ، شاعران بزرگى در مدح و رثاى اين بزرگواران شعر سرودهاند . مدح و