تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧
ثمر و زيبا رخ آل بنىهاشم است :
به خزان گلريزان ، سوى نينوا آمد * قد چون سرو سَهى سروش ، ثمر بنىهاشم
( خشكنابى ، 122 : 1379 )

4 - 1 - 6 حضرت على اصغر ( ع )

4 - 1 - 6 - 1 وجوه اشتراك

4 - 1 - 6 - 1 - 1 رويكرد عاطفى - تاريخى

هر دو شاعر در ترسيم قهرمانان كربلا از شخصيت حضرت على اصغر بهره برده‌اند . سيد حيدر در ابيات زير با رويكردى تاريخى و در عين حال عاطفى و روانى به طور غير مستقيم به كشته‌هاى بدر و احد اشاره مىنمايد كه كافران زمانه با كشتن كودك شش ماهه ، دست به انتقام خون آنها زده خود را دل شاد نموده‌اند . شاعر در اين ابيات مىگويد كه قبل از اينكه امام ( ع ) بر گوش كودكش تكبير بخواند ، تير دشمن بر گردن او تكبير گفت :
و منعطفٍ أهوى لتقبيلِ طفلهِ * فقبّلَ منه قَبلَهُ السهمُ نحرا لقد وُلدا فى ساعةٍ هو والردى * و من قبلهٍ فى نحرهِ السهمُ كبّرا
( حلى ، 80 : 1404 ) امام حسين ، براى بوسيدن طفلش خم شد ، اما قبل از او تير برگردن او بوسه زد . آن طفل و مرگ همزادند ، قبل از اينكه پدر در گوشش اذان بخواند ، تير در گوش او تكبير گفت .
فَحملَ امِّكَ قِدمَاً أسقطوا حنقاً * و طفلَ جدِّكَ فى سهمِ الردى فطمُوا
( همان : 105 ) زمانى جنين مادرت را كينه‌توزان از روى خشم زياد سقط كردند و طفل جدت را با تير مرگ از شير بريدند . در ارتباط بين على اصغر و محسن در شعر سيد حيدر مىتوان گفت كه در هر دو فاجعه
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 257 | گلثوم تنها