با پيامبر ( ص ) و سپاه اسلام در سرزمين جحفه روبهرو گرديد . وى پس از آنكه چندى در كنار رسول خدا بود ، به دستور آن حضرت ، به سوى مكه رفت و در ميان راه با برخى از سران قريش مانند ابوسفيان ، حكيمبن حزام و بديلبن ورقاء برخورد كرد و خبر هجوم سپاه اسلام را به آنان گوشزد كرد و ابوسفيان را به همراه خود نزد پيامبر ( ص ) آورد و او را وادار به پذيرش اسلام كرد . پيامبر فرمود : ابوسفيان و خانهاش در امانند و هر كس داخل خانهى او رفت در امان است . همچنين فرمود : همه در امانند جز يك نفر به نام هباربن اسود و بعضى معاويه را نيز ذكر كردهاند . پيامبر اسلام ( ص ) هم از تاكتيكهاى نظامى خويش و هم از وجود ابوسفيان براى فتح مكه بهره جست و وى را پيشاپيش به ميان مكيان فرستاد تا با فراخوانى آنان به تسليم شدن ، هيچگونه حركت نظامى انجام ندهند و زمينه فتح اين شهر مقدس را بدون جنگ و خونريزى فراهم كند و در نتيجه اين شهر مقدس در روز بيستم ماه رمضان سال هشتم هجرى ، به دست پيامبر ( ص ) و سپاه اسلام فتح گرديد و بتها از داخل خانه خدا بيرون ريخته شد و داخل كعبه را با آب زمزم شستشو داده شد و بدين گونه مقدسترين مكان مذهبى و دينى مسلمانان از وجود بتها پاك سازى شد ( ابن خلدون ، ج 1 ، 434 : 1363 ) .
4 - 1 - 4 - 2 - 5 مهدويت در اشعار حسينى سيد حيدر حلّى
از وجوه افتراق بارز بين موضوعات شعرى شهريار و سيد حيدر ، بحث مهدويت در اشعار حسينى سيد حيدر حلّى است . از دلايل مهم حضور پر رنگ مهدويت در شعر دوره اواخر انحطاط اين است كه يأس و بن بست اجتماعى در ميان مردم و شاعران آن زمان رخنه كرده بود و انتظار مهدى ( عج ) در شعر اين دوره قوت قلبى براى مبارزان و توان مضاعفى براى جهادگران راه آزادى از قيد و بند ظلم است . رنگ و بوى مهدويت را تقريبا در اكثر اشعار سيد حيدر حلّى مىتوان به تماشا نشست ، زيرا مهدويت وسيلهاى است براى سخن گفتن از اوضاع و احوال جامعه و فقر و درماندگى مردم و رنج و مصيبتشان از ظلم و استبداد . . . اوست كه در برابر اين بىعدالتىها خواهد ايستاد و جامعه را از از ظلم و ستم پاكسازى خواهد كرد و حكومت مستضعفين را در جهان بنياد خواهد كرد و بشريت را از يوغ استكبار و بردگى خواهد