تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 213

مساهمون:

ص٢١٣
بى ولاى على و آل چه فقهى و چه شمّى * بأبى أنت و أمى
( خشكنابى ، 77 : 1379 ) شهريار در چكامه‌اى ديگر ، از زبان امام على ( ع ) به واقعه « غدير » اشاره مىكند كه چگونه در آن هنگام او را تاييد كردند و از اين رويداد خوشحال شدند اما هنگام فوت نبى اكرم ( ص ) عهد شكنى كردند :
به غوغاى غدير خم نديديد ؟ * به دست شه چو شاهينم نشيمن ؟ نه با آن خطبهء " من كنتُ مولاه " * على را برد بر اعلا و اعلن ؟ نه خود فرياد « بخّا بخ » كشيديد * من اينها شور خوانم يا كه شيون ؟ چه شد عهد خدا بر من شكستيد * الا اى حاسدان عهد بشكن
( شهريار ، 1385 ، ج 147 : 1 ) شاعر در اين ابيات به خطبه حضرت رسول درباره ولايت و جانشينى على ( ع ) اشاره دارد و اين ماجرا را به تصوير مىكشد كه پيامبر ( ص ) در غدير خم ، موضوع جانشينى را اعلام كردند و پس از آن دست على را بالا برده و فرمودند : « مَن كُنتُ مولاهُ فهذا علىٌ مولاه » . زبان شاعر در اين ابيات حماسى و كلماتش كوبنده است و از وراى اين كلمات مىتوان خشم شاعر را از ناديده گرفتن حق ، لمس كرد . همانقدر كه شاعر در بيشتر اشعارش زبانى نرم و لطيف دارد ؛ زمانيكه سخن از غدير و ولايت و خانه‌نشينى على ( ع ) مىشود ، واژگانش آتشين و كوبنده مىشود و اين نشان از ايدئولوژى يك شاعر متعهد شيعى است كه در شرايطهاى مختلف عكس العملى متناسب با آن دارد .

4 - 1 - 3 - 2 وجوه افتراق

4 - 1 - 3 - 2 - 1 مناجات‌هاى شبانه

يكى از وجوه افتراق بين مضامين اشعار دو شاعر ، پرداختن به مناجات‌هاى شبانه‌ى