براى انصراف از پيمودن راه به سمت مسجد كوفه ، همه اين تصويرها دست به دست هم داده و عصاره احساس و فشردهى عواطف شاعر را به جهان خواننده انتقال مىدهند .
آن دم صبح قيامت تأثير * حلقه در شد از او دامنگير
دست در دامن مولا زد در * كه على بگذر و از ما مگذر
شال شه واشد و دامن بگرو * زينبش دست به دامن كه مرو
شال مىبست و ندايى مبهم ! * كه كمربند شهادت محكم
( خشكنابى ، 81 : 1379 )
4 - 1 - 3 - 1 - 5 قاتل حضرت على ( ع )
على پس از پيامبر ( ص ) ، مصداق كامل اسوه حسنه است و سيره او آفاق گستردهاى دارد . سير عبادى امام ، متكى بر نابترين معرفت توحيدى است . نماز بزرگترين جلوه عبادت در سيره عبادى على است . شهادت على عليهالسَّلام در محراب عبادت و در هنگام نماز ، عشق جاودانه او را تجلى مىكند .
از ديگر مضامين مشترك بين شعر دو شاعر ، اشاره به قاتل حضرت على ( ع ) است . سيد حيدر در سوگ سرودههاى خود درباره على ( ع ) ، به قاتل ملعون حضرت اشاره مىكند و صحنه ضربت خوردن آن حضرت را به همراه ذلت و خوارى قاتلاش كه از شدت ترس و سرعت فرار بعد از زخمى كردن حضرت ، نزديك بود از پوست بدنش خارج شود ، به تصوير مىكشد و على ( ع ) را نماد و تجسم اصلى نماز معرفى مىكند و مىگويد كه با كشته شدن على ، نماز نيز مرد چرا كه على معناى واقعى نماز و خشوع در برابر پروردگار بود و با كشته شدناش ، محراب مفهوم و ماهيت خود را از دست داد چرا كه منبر و محراب اميرى چون على به خود نديده بود كه در اوج قدرت و صلابت ، بندهاى خاضع در برابر خالقش بود . شاعر در بيت سوم گوشه چشمى به اين سخن رسول خدا ( ص ) دارد كه فرمود :
« يا علىُّ أشقىَ الاولينَ عاقِرُ الناقةِ ، و أشقَى الاخرينَ قاتلُكَ »
( ابوالفتوح رازى ، 587 : 1318 ) " اى على قاتل تو بدبختترين اين امت است