عادوا بها بَعدكَ جاهليَّةً * مُذ قتلوا الهادى الذى تُهدى به
( حلّى ، 57 : 1404 )
قضى و الهدايةُ فى مَصرعٍ * و وُسِّدَ و الرُشدُ فى قابرٍ
( همان : 77 )
امّت ، امروز در بيابان بدون علامت ( مسير جهل ) قرار گرفتند و سمت و سوى مسير حق را گم كردهاند .
بعد از تو به جاهليت برگشتند زمانيكه هدايتگرى كه همه به واسطه او هدايت مىشدند را كشتند .
على ( ع ) مرد و با كشته شدن او هدايت و رشد نيز در قبر قرار گرفت و در بستر مرگ آرام گرفت .
شهريار نيز در منظومه « صداى خدا » ، با تاثير پذيرى از آيات قرآن و احاديث معتبر ، به هادى بودن حضرت على ( ع ) اشاره مىنمايد و او را جانشين برحق رسول خدا و برگزيده شده از طرف خداوند و رسول معرفى مىنمايد . در ذيل آيه 7 سوره رعد كه خداوند در آن فرموده :
« وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ،
احاديث زيادى است ، از آن جمله ، پيامبر اكرم ( ص ) خطاب به على ( ع ) فرمودند :
« أنا المنذر و أنت يا على الهادى إلى أمرى » .
( مجلسى ، 1403 ، ج 400 : 35 )
ديده زديدار خجل مىشود * وِرد زبان نغمهى دل مىشود
در ره اين كعبه منادى على است * زآن كه نذير احمد ، و هادى على است
( شهريار ، 406 : 1373 )
4 - 1 - 3 - 1 - 4 اندوه كاينات
از ديگر مضامين مشترك موجود در اشعار دو شاعر ، اندوه هستى و كاينات از ضربت خوردن و شهادت امام على ( ع ) است . در شعر سيد حيدر فرشتگان و رعد و باران و طبيعت ، و