4 - 1 - 3 - 1 - 2 ليلة المبيت
به شب اول ماه ربيع الاول سال سيزدهم بعثت كه على جاى پيامبر ( ص ) خوابيد ، « ليلة المبيت » مىگويند . خلاصه آن واقعيت اين گونه است كه در سال سيزدهم بعثت سران قريش در يك شوراى عمومى تصميم گرفتند كه نداى توحيد را با زندانى كردن پيامبر يا كشتن و تبعيد او خاموش سازند ، چنان كه قرآن كريم مىفرمايد :
« وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ »
« 1 » " اى رسول ما به خاطر بياور هنگامى را كه كافران نقشه مىكشيدند تا تو را از مقصد خود كه تبليغ دين خداست باز دارند يا يه قتل رسانند يا از شهر بيرون كنند و مكر كنند خدا هم با آنان مكر مىكند و خدا بهتر از هر كس مىتواند مكر كند . " سرانجام سران قريش تصميم گرفتند كه از هر قبيله ، فردى انتخاب شود تا افراد منتخب در نيمه شب يك باره بر خانه حضرت هجوم برده ، او را قطعه قطعه كنند تا بدين طريق خون او در ميان قبايل عرب پخش شود تا خاندان هاشم نتوانند با آنها به مبارزه برخيزند . فرشته وحى ، پيامبر را از نقشه شوم مشركان آگاه ساخت و به على ( ع ) فرمود : « امشب در خوابگاه من بخواب و روانداز سبز مرا به خود بپيچ تا آنان تصور كنند كه من هنوز در خانه و در بستر آرميدهام و مرا تعقيب نكنند » . آنگاه پيامبر مخفيانه به سمت غار ثور حركت كرد و از خداوند خواست تا دشمن را از دستيابى به او گمراه كند و آنان نتوانند او را پيدا كنند . حضرت على در بستر پيامبر خوابيد و نقشهى دشمنان به انجام نرسيد ( سبحانى ، 45 : 1374 ) سيد حيدر در بيت زير با رويكردى روايى - تاريخى به ماجراى خوابيدن حضرت على عليهالسّلام در بستر پيامبر ( ص ) و فداكارى او در راه رسول خدا و دين اسلام سخن مىراند و تحسر و اندوه خود را از كشتن شدن كسى كه جان خود را در راه حفظ اسلام به خطر انداخته و تمام توانش را در راه اعتلاى دين و امت اسلامى به كار گرفته بود ، بيان مىدارد و با اين يك بيت رضايت رسول خدا را از وى به تصوير مىكشد :
بلى قضى نفسُ النبىّ المرتضى * و ادرج الليلةَ فى أثوابِهِ
هامش
( 1 ) سوره انفال ، آيهى 30