فاطمه ( س ) نپرداخته حال آنكه شهريارنسبت بهوى ارادت خود را اظهار نموده و در مدح و رثاى ايشان شعر سروده است او را فخر عالم دانسته است .
4 - 1 - 2 - 1 - 1 رثاى حضرت زهرا ( س )
شهريار از پيشگامان « مكتب رمانتيسم » در ايران است . او در برخى از اشعار خويش به گرايش هاى رمانتيكى خود به طور آشكار اشاره نموده است و بسيارى از اشعار خود را كه در كليات او تحت عنوان « مكتب شهريار » آمده است ، جزء آثار رمانتيكى به شمار مى آورد ( شهريار ، 73 : 1376 ) . در مقدمهاى كه شهريار در ديوان خويش ، در ارزيابى مكتب هاى ادبى آورده است ، از « مكتب رمانتيسم » به طور آشكار سخن گفته است و به استفاده خود از برخى ويژگى هاى رمانتيسم و سودمندى آن در شعر فارسى اشاره كرده است ( شهريار ، 1371 ، ج 86 : 1 ) . بنابراين طبيعى است كه اشعار شيعى او برخى مواقع رنگ و بوى رمانتيسم به خود بگيرد به ويژه آنجا كه فضايى غمگين و اندوهناك ، روح و روان شاعر را به خاطر از دست دادن عزيزى واراسته و گرامى ، تسخير كرده است . " شهريار " با تصاويرى كه از شب مهتابى خلق كرده است ، احساسات خود را در غم وفات حضرت فاطمه ( س ) با اين تصاوير به مخاطب ارائه مىكند :
ماه آن شب خموش و سرگردان / روى صحرا و دشت مى تابيد / رنگ غم رنگ حزن پرور ماه / همه جا را نموده بود سپيد / دانه دانه ستاره بر رخ چرخ / هم چون اشك يتيم مى لرزيد / سايه نخل ها به چهره نور / از سياهى كشيده بود حجاب / باد در جستجوى گمشده اى / چرخ مى زد چو عاشقى بى تاب ( خشكنابى ، 84 : 1379 )
مهتاب به دليل ايجاد فضاى مبهم و سايه وار ، زمينه مناسبى براى بيان حالات رمانتيك است . در فضاى مهتابى قطعيت و صراحت از بين مى رود . زمان و مكان نيز در شب مهتابى خيال برانگيزتر است ؛ به همين دليل است كه شب هاى مهتابى و نور كم رنگ ماه ، محبوب رمانتيك هاست ( فتوحى ، 126 : 1385 ) . و در چنين شبى مهتابى نه تنها نور ماه رنگ ماتم به خود گرفته است ، بلكه ستاره ها و درختان خرما و باد نيز در حزن و اندوه اند تا بدين وسيله