تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 161

مساهمون:

ص١٦١
دعاى شيعيان كن از شفاعت مستجاب اصغر
( همان : 112 )

3 - 4 - 2 - 1 - 5 حضرت رقيه ( س )

يكى از شهيدان قيام حسينى كه نقش بسيار تأثير گذارى در تبديل واقعه عاشورا به يك جريال سيال تاريخى داشت ، حضرت رقيه ( س ) ، دختر سه ساله امام حسين ( ع ) است كه بارگاه آن حضرت در شهر شام واقع شده است . شهريار در سال 1391 هجرى قمرى ، در شأن و مقام آن حضرت و بارگاه مقدسش شعرى سروده و در آن ارادت خود را به اين بانوى سه ساله عرضه داشته است . شاعر ابتدا به توصيف قبر غريب او در اين شهر و مقام و منزلت آن پرداخته است :
اين قبر غريب هم در اين گوشه‌ى شام * يا رب به جه قربِ حق گرقته است مقام او كودك خردى از حسين‌بنِ على است * ( شهزاده رقيه ) دُخت آن شاه ولى است مُروارى گنجينه‌ى آل اللهى است * كز ماه حريم حُرمتش تا ماهى است
( همان : 122 )

3 - 4 - 2 - 1 - 5 - 1 شهادت

دختر سه ساله اباعبد الله الحسين ( ع ) كه در سفر كربلا همراه با اسراى خاندان عصمت و طهارت بود ، با ايشان وارد شهر شام ، مقر حكومت يزيد ملعون شد . به دستور يزيد اسرا در خرابه‌اى كه در نزديكى قصر بود سكنى داده شدند . حضرت رقيه كه كودكى سه ساله بود ، شبى بسيار گريست و بىتابى كرد و پدر را خواست . خبر به يزيد رسيد و او در كمال قساوت قلب دستور داد سر مطهر امام حسين ( ع ) را نزد او بردند و او از اين منظره بيشتر رنجور و دلتنگ شد و در همان شب در خرابه شام ( كه محل موقت اقامت اسرا بود ) جان داد و در همان محل به خاك سپرده شد . ( نجفى ، 116 : 2003 ) شهريار نيز در بيتى اين حادثه غم انگيز را به تصوير كشيده است :