شمر گويد گوش كردم تا چه خواهد از خدا * جاى نفرين هم به لب ديدم دعا دارد حسين
( همان : 107 )
3 - 4 - 2 - 3 موضوعات
شهريار در اشعارش ، علاوه بر شخصيتهاى عاشورايى ، به موضوعات مختلف ديگرى پيرامون كربلا و حوادث جارى در آن پرداخته است . موضوعاتى مانند ، حركت كاروان امام حسين از مكه به كربلا ، فلسفه قيام عاشورا ، نماز ظهر عاشورا ، نابودى حكومت فاسد ، ويران گشتن خانه دين بعد از قتل حسين ( ع ) و . . . .
3 - 4 - 2 - 3 - 1 حركت كاروان امام حسين ( ع ) از مكه به كربلا
كاروان كربلا پس از وداع با پيامبر ( ص ) و حضرت زهرا ( س ) و امام مجتبى ( ع ) شبيكشنبه بيست و هشتم رجب سال 60 هجرى مدينه را به سوى مكه ترك نمودند . امام حسين ( ع ) از بيعت با يزيد خوددارى كرده و شبانه همراه خانوادهءه خويش از مدينه به مكه حركت نمود . يك جامعه نمونه در اين كاروان متجسم بود . در دل تاريكى از كوره راههاى بيابانها گذر كردند و منزل به منزل راه سپردند . شهريار در بيت ذيل ، همين حوادث جارى در كربلا و نحوه حركت كاروان امام حسين از مكه به كربلا را بيان مىكند :
از حريم كعبهى جدش به اشكى شست دست * مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسين
( شهريار ، 1377 ، ج 70 : 1 )
در اشعار شهريار ، كربلا به بالاترين درجه خود مىرسد . او كمال صبر را در غزل « كاروان كربلا » به تصوير مىكشد و به بيان حركت كاروان و قافله حسين ( ع ) به سوى كوفه و نيز عهدى كه امام ( ع ) با خدا بسته بود تا بر ظلم و فساد و . . . قيام كند ، مىپردازد :
شيعيان ديگر نواى نينوا دارد حسين * روى دل با كاروان كربلا دارد حسين
سر به قاچ زين نهاده ، راه پيماى عراق * خود كه عهدى با خدا دارد حسين