ترتيب خلافت حكومتى وسيع ، ثروتمند و سياسى به يزيد سپرده شد كه نه تلاشى براى ساختن آن كرده بود و نه شايستگى و توانمندى لازم براى اداره آن را داشت . ( بيضون ، 1979 م : 186 )
يزيد همان كسى است كه عبدالله بن حنظله يكى از اشراف مدينه ، در بارهاش مىگويد : « واللهِ ما خَرجنا على يزيد حتى خِفنا ان نرمى بالحجارةِ من السماء . . . انّ رجلًا ينكحُ الامهات و البناتِ و الاخوات ، و يشربُ الخمرَ و يدع الصلاةَ . والله لو لميكُن معى من الناسِ أحدٌ لَأبليتُ بلاء حسنا » ( نجفى ، 83 : 2003 ) و نيز طه حسين دربارهاش مىگويد : « أنّ امور المسلمين قد صارت أيام معاوية و ابنه الى شر ما يمكنُ ان تصيرَ إليه » ( طه حسين ، 1961 ، ج 245 : 2 )
شهريار در اشعارش صراحتا اسم يزيد را ، كه يكى از شخصيتهاى ضد قهرمان در اشعار عاشورايى است ، مىآورد . در بيت زير ، يزيد نماد ديو پليد است :
امّا عجبا كه خود پايتخت يزيد * خشتى ندهد نشان از ديو پليد
( خشكنابى ، 122 : 1379 )
وى در جاى ديگر درباره كينه و دشمنى بنى اميه و هدف شوم يزيد كه نابود كردن دين اسلام بود ، مىگويد :
يزيد نحله اسلام ريشه كن مىخواست * حسين بود كه دين زنده تا به اكنون شد
( همان : 109 )
3 - 4 - 2 - 2 - 2 شمر
از ديگر شخصيتهاى ضد قهرمان ، كه مورد توجه شهريار قرار گرفته ، شمر قاتل امام است . شهريار در اين بيت با كنايه به قتل امام حسين توسط شمر مىپردازد . وى از زبان شمر به بيان خيرخواهى حسين بن على ( ع ) و فلسفه قيام وى مىپردازد كه حتى در لحظات آخر عمر با زخمهاى روى تنش براى امّت دعاى خير مىكرد ؛ چرا كه فلسفهى قيام حسين و كشته شدن خود و خانوادهاش ، اصلاح امت و امر به معروف و نهى از منكر بود :