أن و اسم و خبر آن در محل نصب مفعول به دوم « يشعركم » است ؛ زيرا معناى « شعرت بالشئ » « دريته » است كه از افعال يقين مىباشد ( عكبرى ، 1414 ق ، ص 264 ؛ مكى بن ابى طالب ، 1405 ق ، ص 170 ) .
3 . مىتوان گفت « أنَّ » به همان معناى خود و « لا » نيز زائده نيست ، اما مفعول به ، از كلام حذف شده است : « و ما يدريكم أنها إذا جاءت لا يؤمنون بها » . اين وجه از معنا پاسخ به كسانى است كه حكم به كفر ابدى آنها نموده و از ايمانشان مأيوس شده اند ( عكبرى ، 1414 ق ، ص 264 ) . البته در اين وجه از معنا جايز نيست بر فعل « يشعركم » وقف شود ؛ زيرا « أنَّ » متعلق به آن است ( ابن انبارى ، 1390 ق ، ج 1 ، ص 642 ) .
4 . برخى قبل از « أنَّ » لام تعليل در تقدير مىگيرند : « إنما الآيات التى يقترحونها عند الله لأنها إذا جاءت لا يؤمنون » و جمله « ما يشعركم » جمله معترضه اى است كه بين علت و معلول واقع شده است ( قمحاوى ، 1427 ق ، ص 65 ) .
ب . ابن كثير و ابوعمرو « إِنَّهَا » به كسر همزه قرائت كرده اند ( شاطبى ، 1409 ق ، ص 98 ) . در قرائت به كسر همزه جمله « أَنَّهَا إِذَا جَاءتْ لَا يُؤْمِنُونَ » استينافيه و منقطع از كلام قبل است . معناى آيه بنا براين وجه از قرائت بدين صورت است : « اى پيامبر به آنها بگو آيات و معجزهها در نزد خداست نه نزد من كه شما به من پيشنهاد مىدهيد ، شما در مورد ايمان آنها چيزى نمىدانيد . تا اين جا كلام پايان يافته و در جمله آخر از حال ايشان خبر داده و مىفرمايد : اگر آيات بر آنها نازل شود ايمان نمىآورند » ( ابوعبيده ، 1374 ق ، ج 1 ، ص 204 ؛ اشمونى ، 1427 ق ، ص 281 ) .
سياق آيات مستند طرفداران اين وجه از قرائت است ؛ زيرا در آيات بعد مىفرمايد :
« وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ »
( انعام : 110 ) و
« وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ وَ كَلَّمَهُمُ الْمَوْتى وَ حَشَرْنا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ »
( انعام : 111 ) و اين آيات حاكى از كفر آن هاست و با قرائت « إنَّهَا » به كسر مطابقت دارد . همچنين اگر « أَنَّهَا إِذَا جَاءتْ لَا يُؤْمِنُونَ » قرائت شود عذرى براى كفار باقى مىماند كه اگر آيات نازل مىشد شايد ما ايمان مىآورديم و اين با ابتداى آيه كه در مقام سرزنش آنان است ، سازگارى ندارد ( ابن زنجله ، 1407 ق ، ص 265 ) .