إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ )
( هود : 36 ) و
« قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ »
( جن : 1 ) است كه فعل در آن به وجه مجهول خوانده شده است ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 365 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء فعل « نُّوحِى » را به دو وجه « نُّوحِى » و « يُّوحَى » قرائت كرده اند . قرائت « نُّوحِى » هماهنگ با سياق جملات است . زيرا فعل در جمله بعد نيز به وجه متكلم مع الغير است .
11 .
( وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ )
( نحل : 43 )
« و پيش از تو [ هم ] جز مردانى كه بديشان وحى مىكرديم گسيل نداشتيم . پس اگر نمىدانيد ، از پژوهندگان كتابهاى آسمانى جويا شويد » .
فعل « نُّوحِى » به دو وجه « نُّوحِى » و « يُوحَى » قرائت شده است :
الف . حفص « نُّوحِى » با نون خوانده است ( سالم محيسن ، 1408 ق ، ج 2 ، ص 279 ) . فعل « نُّوحِى » فعل مضارع متكلم مع الغير است كه وحى را به خداوند متعال اسناد مىدهد . حفص به سياق جملات استناد نموده و با توجه به قرائت « وَمَا أَرْسَلْنَا » در ابتداى آيه فعل « نُّوحِى » را با نون قرائت مىكند ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 390 ) .
ب . ساير قراء « يُوحَى » با ياء قرائت كرده اند ( دانى ، 2005 م ، ص 588 ) . « يُوحَى » فعل مجهول است . استناد قراء در قرائت با ياء ساير آيات قرآن
« وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ »
( هود : 36 ) و
« قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ »
( جن : 1 ) است كه فعل به وجه غائب و مجهول خوانده شده است ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 2 ، ص 737 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : فعل « نُّوحِى » به دو وجه « نُّوحِى » و « يُوحَى » قرائت شده است . منابع احتجاج قراءات ، قرائت مشهور « نُّوحِى » را هماهنگ با سياق جملات مىدانند .
12 .
( وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ )
( انبياء : 25 )