آيه بعد
« وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ »
( طور : 22 ) به وجه متكلم مع الغير است . بنابراين سياق جملات و آيات مؤيد قرائت ابوعمرو است . مكى اين وجه از قرائت را به دليل معناى آن مىپسندد و مىگويد : اين گونه نيست كه هر كس ايمان آورد ذريه اش او را در ايمان تبعيت كنند و اين خداوند متعال است كه برخى از ذريه مؤمنين را در اطاعت از پدرانشان و داشتن ايمانى مانند آنها توفيق مىدهد ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 290 ) . در واقع مكى اسناد فعل به خداوند را نيكو مىداند اما به علت اجماع قراء بر قرائت « اتَّبَعَتْهُمْ » قرائت مشهور را اختيار مىنمايد .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء فعل « اتَّبَعَتْهُمْ » را به دو وجه « اتَّبَعَتْهُمْ » و « أتبَعنَاهُم » خوانده اند . هماهنگى با سياق جملات و آيات از نقاط قوت قرائت ابوعمرو است . آن چه منابع احتجاج به آن استناد نموده اند سياق الفاظ است كه همه به وجه متكلم مع الغير است ؛ اما مكى بن ابى طالب پس از بيان توجيه و استدلال براى هر يك از وجوه قرائى ، قرائت ابوعمرو را با توجه به معنا برتر مىداند ؛ هر چند به علت اجماع قراء بر قرائت مشهور آن را اختيار نمىكند . در اين جا نكته اى در كتاب الكشف عن وجوه القراءات ديده مىشود كه نشان مىدهد دلايل و توجيهاتى كه صاحبان كتب احتجاج براى هر يك از وجوه قرائى ذكر مىكنند دلايل و توجيهاتى نيست كه براى اولين بار از برداشتهاى خود نقل كرده باشند بلكه اين موضوع قبل از آنها وجود داشته و مسأله اختيار مستند به توجيهاتى بوده كه اكنون مؤلفين كتب احتجاج به تدوين و ضبط آن دلايل مىپردازند و اگر نكته اى خارج از آن توجيهات باشد كه از دلايل خودشان باشد آن را جداگانه مطرح مىكنند . در اين جا مكى بن ابى طالب پس از بيان مستند اختيار هر يك از وجوه قرائى ، به معنا اشاره نموده و مىگويد معنايى كه از قرائت ابوعمرو برداشت مىشود نيكوتر است .
اما به نظر محقق قرائت مشهور با سياق هماهنگ است ؛ زيرا اولين جمله مىفرمايد : « وَالَّذِينَ آمَنُوا » كه سخن از مؤمنان است و در جمله دوم هم كه با حرف « واو » به جمله اول عطف مىشود و سخن از ايمان است مخاطب را مؤمنان قرار مىدهد و مىفرمايد : « وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ » پس اين دو جمله ، سخن از مؤمنان است و دو جمله بعد « أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ » و « وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم » سخن از خداوند و معامله او با مؤمنان است .