طبرى با توجه به كلام برخى از علماى عرب كه اخراب و تخريب را به يك معنا مىدانند ، قرائت مشهور را به علت اجماع قراء اختيار مىكند : « وأولى القراءتين فى ذلك بالصواب عندى قراءة من قرأه بالتخفيف لإجماع الحجة من القراء عليه . وقد كان بعض أهل المعرفة بكلام العرب يقول : التخريب والإخراب بمعنى واحد ، وإنما ذلك فى اختلاف اللفظ لا اختلاف فى المعنى » ( طبرى ، 1412 ق ، ج 28 ، ص 21 ) . ابن عربى مىگويد : « برخى تصور مىكنند قرائت به معناى ويران كردن و قرائت به معناى ترك كردن است . اين ادعايى است كه لغت و حقيقت آن را پشتيبانى نمىكند . و باب تفعيل بدل باب افعال است ( ابن عربى ، 1987 م ، ج 4 ، ص 1766 ) .
ب . ابوعمرو « يُخَرِّبُونَ » با تشديد قرائت كرده است ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 632 ) . فعل « يُخَرِّبُونَ » فعل مضارع از باب تفعيل و به معناى « يُهَدِّمونَ » است . فراء معتقد است قرائت « يُخْرِبُونَ » به معناى خارج شدن و ترك كردن است ، اما قرائت « يُخَرِّبُونَ » به معناى ويران كردن است ( عكبرى ، 1989 م ، ج 2 ، ص 1146 ؛ فراء ، بى تا ، ج 3 ، ص 143 ) . استناد ابوعمرو در قرائت « يُخَرِّبُونَ » به واژه « بُيُوتَ » و « أَيْدِى » است كه به وجه جمع استعمال شده و دلالت بر كثرت دارد و قرائت « يُخَرِّبُونَ » با تشديد با معناى كثرتى كه از عبارت « بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى الْمُؤْمِنِينَ » فهميده مىشود ، تناسب دارد ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 705 ) . بنابراين سياق كلمات مؤيد قرائت ابوعمرو است .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء فعل « يُخْرِبُونَ » را به دو وجه « يُخْرِبُونَ » و « يُخَرِّبُونَ » قرائت كرده اند . منابع احتجاج قراءات سياق كلمات را مؤيد قرائت ابوعمرو مىدانند . به نظر مىرسد با توجه به سخن اكثر علماء و لغت پژوهان ، فعل « يُخْرِبُونَ » و « يُخَرِّبُونَ » هر دو به يك معنا هستند ( كرمانى ، 1422 ق ، ص 397 ؛ ابن خالويه ، 1421 ق ، ص 344 ) . سيبويه هر دو فعل را به يك معنا مىداند ( سيبويه ، 1408 ق ، ج 4 ، ص 62 ؛ فخر الدين رازى ، 1420 ق ، ج 29 ، ص 503 ) .
2 - 2 - 2 - 5 . قرائت به دو وجه « تفعيل و فاعل » « افتعال و افعال » و « تفاعل و انفعال »
در سه آيه از قرآن كريم فعل بر وزن ثلاثى مزيد قرائت شده اما در بابها با هم اختلاف دارند كه اين قسمت به تحليل اين سه آيه مىپردازد .